इमाम अहमद : 12162

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ عُمَيْرٍ عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ فَنَظَرَ إِلَى جُدُرَاتِ الْمَدِينَةِ أَوْضَعَ نَاقَتَهُ وَإِنْ كَانَ عَلَى دَابَّةٍ حَرَّكَهَا مِنْ حُبِّهَا

आम्हाला [इब्राहिम] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अल-हारीथ बिन 'उमैर] यांच्याकडून, [हुमैद, अत-थवली] यांच्याकडून, [अनस] यांच्याकडून सांगितले की जेव्हा पैगंबर, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, प्रवासाहून परत येत असत आणि मदीनाच्या भिंती दिसत, तो आपल्या उंटाला घाई लावायचा, आणि जर तो आपल्या सवारीवर असला, तर त्याला ओढायचा, इतका त्याचा मदीनावर प्रेम होता.