Turunnya ayat faraidh berkenaan dengan pertanyaan Jabir bin Abdullah tentang warisan kalalah saat ia sakit
Imam Bukhari : 6246
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَدَخَلَ عَلَيَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَرِيضٌ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ نَضَحَ عَلَيَّ مِنْ وَضُوئِهِ فَأَفَقْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا لِي أَخَوَاتٌ فَنَزَلَتْ آيَةُ الْفَرَائِضِ
Na faamatala mai ia i matou [Abdullah bin Uthman] Na faamatala mai ia i matou [Abdullah] Na faamatala mai ia i matou [Shubah] mai ia [Muhammad bin Al Munkadir] e faapea: Na ou faalogo ia [Jabir (ia fiafia Allah ia te ia)] o fai mai: Na sau le Perofeta (filemu ma faamanuiaga a Allah ia te ia) ia te au ina ua ou ma’i, ona ia ole mai lea mo le vai ma faia le fufulu, ona ia sausauina lea o a’u i le vai mai lana fufulu seia ou toe malamalama, ona ou fesili atu lea: 'Le Avefeau a Allah, e iai o’u tuafafine!' Ona faaalia mai lea o le fuaiupu o le Faraid.