Imam Bukhari : 6237
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ شَيْبَانُ عَنْ أَشْعَثَ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ أَتَانَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍبِالْيَمَنِ مُعَلِّمًا وَأَمِيرًا فَسَأَلْنَاهُ عَنْ رَجُلٍ تُوُفِّيَ وَتَرَكَ ابْنَتَهُ وَأُخْتَهُ فَأَعْطَى الِابْنَةَ النِّصْفَ وَالْأُخْتَ النِّصْفَ
Na taʻu mai e [Mahmud bin Ghailan] ia i matou [Abu An Nadr] na taʻu mai ia i matou [Abu Muawiyah Shayban] mai ia [Ash'ath] mai ia [Al Aswad bin Yazid] o lē na fai mai; Na sau [Muadh bin Jabal] ia i matou i Yemen o se faiaʻoga ma se taʻitaʻi, ona matou fesili lea ia te ia e uiga i se tamaloa na maliu ma tuua ai se afafine ma se tuafafine. O lea na ia avatu ai le afa i lana afafine ma le afa i lona tuafafine.