Imam Ahmad : 11965
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ رَجُلٌ يَلْحَدُ وَآخَرُ يَضْرَحُ فَقَالُوا نَسْتَخِيرُ رَبَّنَا فَبَعَثَ إِلَيْهِمَا فَأَيُّهُمَا سَبَقَ تَرَكْنَاهُ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمَا فَسَبَقَ صَاحِبُ اللَّحْدِ فَأَلْحَدُوا لَهُ
A tene na e [Abu An Nadlr] so, a tene na e [Al Mubarak] so, a tene na mbi [Humaid Ath Thawil] ti [Anas bin Malik], lo tene; ‘Na ngoi so Rasulullah akui’, Anas angbâ ti tene; Azo ayeke dä so salango ye ti ala ayeke ti sala adû so a hiri ni ‘lahad’ na ngoi so ambeni ayeke sala ka adû so a hiri ni ‘dhariih’. Tongaso azo atene; ‘A lingbi e sara istikhara na Rabb ti e. Na pekoni, azo ni atokua azo ti tingbi na azo use so so kota tënë ti ala ayeke ‘Zo so aga kozo, e tisa lo ti zi dû ti kuâ ni’ na a bâ so kozo zo so aga ayeke zo so ayeke sara ka lahad, tongaso ala sara nga lahad ndali ti Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam.