इमाम अहमद : 11965

حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ رَجُلٌ يَلْحَدُ وَآخَرُ يَضْرَحُ فَقَالُوا نَسْتَخِيرُ رَبَّنَا فَبَعَثَ إِلَيْهِمَا فَأَيُّهُمَا سَبَقَ تَرَكْنَاهُ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمَا فَسَبَقَ صَاحِبُ اللَّحْدِ فَأَلْحَدُوا لَهُ

आम्हाला [अबू अन-नद्र] यांनी सांगितले, त्यांनी सांगितले: आम्हाला [अल-मुबारक] यांनी सांगितले, त्यांनी सांगितले: मला [हुमैद अल-थवील] यांनी [अनस इब्न मालिक] यांच्याकडून सांगितले, त्यांनी सांगितले: "जेव्हा अल्लाहचे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचे निधन झाले," अनस पुढे म्हणाले; त्यापैकी एका माणसाची सवय 'लहाद' नावाची कबर खोदण्याची होती, तर दुसऱ्या माणसाची सवय 'धरिह' नावाची कबर खोदण्याची होती. तेव्हा लोकांनी म्हटले: 'आपण आपल्या प्रभूंकडून मार्गदर्शन घेऊया.' मग लोकांनी या दोन्ही माणसांना भेटण्यासाठी एक संदेशवाहक पाठवला, संदेशाचा सार असा होता: 'जो कोणी प्रथम येईल, त्याला आम्ही कबर खोदण्याची परवानगी देऊ.' आणि असे घडले की प्रथम जो आला तो 'लाहद' खोदण्याचा सवयीचा माणूस होता, म्हणून त्यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) साठी 'लाहद' खोदली.