Imam Ahmad : 11955

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أُسَيْدَ بْنَ حُضَيْرٍ وَرَجُلًا آخَرَ مِنْ الْأَنْصَارِ تَحَدَّثَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً فِي حَاجَةٍ لَهُمَا حَتَّى ذَهَبَ مِنْ اللَّيْلِ سَاعَةٌ وَلَيْلَةٌ شَدِيدَةُ الظُّلْمَةِ ثُمَّ خَرَجَا مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْقَلِبَانِ وَبِيَدِ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا عُصَيَّةٌ فَأَضَاءَتْ عَصَا أَحَدِهِمَا لَهُمَا حَتَّى مَشَيَا فِي ضَوْئِهَا حَتَّى إِذَا افْتَرَقَ بِهِمَا الطَّرِيقُ أَضَاءَتْ لِلْآخَرِ عَصَاهُ فَمَشَى كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا فِي ضَوْءِ عَصَاهُ حَتَّى بَلَغَ إِلَى أَهْلِهِ

[عبدالرزاق] اسان کي بيان ڪيو؛ [معمار] اسان کي [ثابت] کان [انس] کان بيان ڪيو ته: 'اسيد بن حضلير ۽ انصار مان هڪ ٻيو ماڻهو هڪ رات رسول الله ﷺ سان پنهنجين ضرورتن بابت ڳالهائي رهيا هئا جيستائين رات جو ڪجهه حصو گذري ويو، ۽ اهو ڪارو ٿي ويو. پوءِ اهي رسول الله ﷺ جي حضور مان واپس آيا ۽ انهن جي هٿن ۾ هڪ لالٽين هئي، جيڪا انهن مان هڪ جي لٺ کي روشن ڪندي هئي، ته جيئن اهي ان جي روشني سان هلي سگهن. ۽ جڏهن اهي هڪ رستي سان الڳ ٿي ويا، تڏهن به انهن جون لٺيون ٻين لاءِ روشني پيدا ڪنديون هيون، تنهنڪري انهن مان هر هڪ پنهنجي لٺين جي روشني سان هلندو هو جيستائين اهي پنهنجي گهرن تائين نه پهتا.'