इमाम अहमद : 11955

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أُسَيْدَ بْنَ حُضَيْرٍ وَرَجُلًا آخَرَ مِنْ الْأَنْصَارِ تَحَدَّثَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً فِي حَاجَةٍ لَهُمَا حَتَّى ذَهَبَ مِنْ اللَّيْلِ سَاعَةٌ وَلَيْلَةٌ شَدِيدَةُ الظُّلْمَةِ ثُمَّ خَرَجَا مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْقَلِبَانِ وَبِيَدِ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا عُصَيَّةٌ فَأَضَاءَتْ عَصَا أَحَدِهِمَا لَهُمَا حَتَّى مَشَيَا فِي ضَوْئِهَا حَتَّى إِذَا افْتَرَقَ بِهِمَا الطَّرِيقُ أَضَاءَتْ لِلْآخَرِ عَصَاهُ فَمَشَى كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا فِي ضَوْءِ عَصَاهُ حَتَّى بَلَغَ إِلَى أَهْلِهِ

आम्हाला [अब्दुर्रज़्ज़ाक़] यांनी सांगितले की: आम्हाला [मअमर] यांनी [थabit] यांच्याकडून [अनस] यांच्याकडून सांगितले की; "उसैद बिन हुदैर आणि अन्सारातील आणखी एक माणूस एकदा रात्री पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे त्यांच्या गरजांबाबत बोलत होते, तेव्हा काही वेळ गेला होता आणि रात्र अगदी काळोखात बुडालेली होती. यानंतर ते पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून परत निघाले, तेव्हा प्रत्येकाच्या हातात एक दिव्याची मशाल होती जी दुसऱ्याच्या बडीच्या उजळणीत उभी होती, ज्यामुळे दोघेही त्या प्रकाशात चालू शकत होते. आणि जेव्हा ते वेगळे झाले, तेव्हा बडी अजूनही दुसऱ्यावर प्रकाश टाकत होती, त्यामुळे प्रत्येकाने आपल्या बडीच्या प्रकाशात चालत आपल्या घरी पोहोचला."