Janganlah kamu meninggikan suaramu melebihi suara Nabi, dan janganlah kamu berkata kepadanya dengan suara yang keras

इमाम अहमद : 11950

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ إِلَى قَوْلِهِ وَأَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَ } وَكَانَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسِ بْنِ الشَّمَّاسِ رَفِيعَ الصَّوْتِ فَقَالَ أَنَا الَّذِي كُنْتُ أَرْفَعُ صَوْتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَبِطَ عَمَلِي أَنَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَجَلَسَ فِي أَهْلِهِ حَزِينًا فَتَفَقَّدَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقَ بَعْضُ الْقَوْمِ إِلَيْهِ فَقَالُوا لَهُ تَفَقَّدَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَكَ فَقَالَ أَنَا الَّذِي أَرْفَعُ صَوْتِي فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَأَجْهَرُ بِالْقَوْلِ حَبِطَ عَمَلِي وَأَنَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرُوهُ بِمَا قَالَ فَقَالَ لَا بَلْ هُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ قَالَ أَنَسٌ وَكُنَّا نَرَاهُ يَمْشِي بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَنَحْنُ نَعْلَمُ أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الْيَمَامَةِ كَانَ فِينَا بَعْضُ الِانْكِشَافِ فَجَاءَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ وَقَدْ تَحَنَّطَ وَلَبِسَ كَفَنَهُ فَقَالَ بِئْسَمَا تُعَوِّدُونَ أَقْرَانَكُمْ فَقَاتَلَهُمْ حَتَّى قُتِلَ

हे आम्हाला [हशीम] यांनी सांगितले, त्यांनी सांगितले: हे आम्हाला [सुलेमान] यांनी [साबित] यांच्याकडून आणि त्यांनी [अनास बिन मलिक] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी सांगितले: जेव्हा हा आयत अवतरित झाला: (हे विश्वासू लोकांनो, पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या आवाजापेक्षा तुमचा आवाज उंच करू नका) तोपर्यंत तो त्यांच्या शब्दांपर्यंत पोहोचला (तुम्हाला कळत नसताना).(कुरआन, अल-हुजुरात २), सबाइट बिन काइस बिन अस्य-शम्मास हा मोठ्या आवाजाचा माणूस होता. मग त्याने म्हटले; "मीच तो आहे ज्याचा आवाज अल्लाहच्या प्रेषितांच्या (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आवाजापेक्षा जास्त मोठा आहे; त्यामुळे माझे सर्व कर्म व्यर्थ गेले आहेत आणि मी नक्कीच नरकातील रहिवाशांपैकी एक आहे." मग तो आपल्या पत्नीसोबत घरीच राहिला, जोपर्यंत त्याला पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांची अनुपस्थिती जाणवली आणि त्याने त्यांचा शोध घेण्यास सुरुवात केली. काही सहचार्‍यांनी त्याच्या घरी जाऊन त्याला सांगितले; 'तुम्ही सतत घरीच का राहता? अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, तुम्हाला शोधत आहेत.' त्याने उत्तर दिले, 'मी तोच आहे ज्याचा आवाज अल्लाहच्या प्रेषितांच्या, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, आवाजापेक्षा जास्त आहे आणि मी नेहमीच माझा आवाज वाढवतो; म्हणून, माझे सर्व कर्म व्यर्थ आहेत आणि मी नक्कीच नरकातील रहिवाशांपैकी एक आहे.' मग साथीदार पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे गेले आणि त्यांना सबित बिन काइसने जे काही सांगितले ते सांगितले. त्यांनी मग म्हटले: "नाही! खरंच तो स्वर्गातील रहिवाशांपैकी एक आहे." अनस म्हणाले: "आम्ही त्याला आमच्यात चालताना पाहिले, आणि आम्हाला ठाऊक होते की तो स्वर्गाचा रहिवासी होणार आहे. मग यमामाचा लढा झाला आणि आमच्या सैनिकांपैकी काही विखुरले. तबीथ बिन काइस सिय्यामस स्वतःहून आले, त्यांनी आधीच अत्तर लावले होते आणि आपला कफन घातला होता, आणि ते म्हणाले: 'तुमचे वर्तन किती लाजीरवाणे आहे की तुम्ही तुमची ताकद शत्रूच्या ताकदीशी तुलना करता,' मग त्यांनी शत्रूशी आपल्या सर्व सामर्थ्याने लढा दिला जोपर्यंत ते ठार झाले.