Imam Ahmad : 11922

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ مَرَّةً عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ وَمَرَّةً عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ مَا كَانَ أَحَدٌ مِنْ النَّاسِ أَحَبَّ إِلَيْهِمْ شَخْصًا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانُوا إِذَا رَأَوْهُ لَا يَقُومُ لَهُ أَحَدٌ مِنْهُمْ لِمَا يَعْلَمُونَ مِنْ كَرَاهِيَتِهِ لِذَلِكَ

[Abu Kamil] aýtdy, bize [Hammad], bir gezek [Tabitden] [Anasdan] we bir gezek [Humaýddan] Anas bin Mälikden aýtdy diýdi; 'Sahabalar tarapyndan Resulullah şahlallahu aleýhi wesellemden has söýgüli adam ýok, ýöne Resulullahy görenlerinde hiç biri-de ýerinden turmady - hormatlamak üçin, sebäbi ony halamaýandygyny bilýärdiler'.