Imam Ahmad : 11922
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ مَرَّةً عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ وَمَرَّةً عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ مَا كَانَ أَحَدٌ مِنْ النَّاسِ أَحَبَّ إِلَيْهِمْ شَخْصًا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانُوا إِذَا رَأَوْهُ لَا يَقُومُ لَهُ أَحَدٌ مِنْهُمْ لِمَا يَعْلَمُونَ مِنْ كَرَاهِيَتِهِ لِذَلِكَ
Na faamatala mai ia i matou [Abu Kamil] na ia fai mai; na faamatala mai ia i matou [Hammad] i se tasi taimi mai ia [Thabit] mai ia [Anas] ma le tasi taimi mai ia [Humaid] mai ia [Anas bin Malik], na ia fai mai; 'E leai se tagata e sili atu ona alofagia e le au Soa nai lo le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah), ae ina ua latou vaai i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah), e leai se tasi o i latou na tutu - e faaaloalo ia te ia - aua na latou iloa e le fiafia o ia ia te ia.'