Imam Ahmad : 11897

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الزُّبَيْرِ يَعْنِي ابْنَ عَدِيٍّ قَالَ شَكَوْنَا إِلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ مَا نَلْقَى مِنْ الْحَجَّاجِ فَقَالَ اصْبِرُوا فَإِنَّهُ لَا يَأْتِي عَلَيْكُمْ عَامٌ أَوْ يَوْمٌ إِلَّا الَّذِي بَعْدَهُ شَرٌّ مِنْهُ حَتَّى تَلْقَوْا رَبَّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ سَمِعْتُهُ مِنْ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

A tene na e [Abdurrahman bin Mahdi] so alondo na [Sufyan] so alondo na [Az Zubair] - so ti tene Ibn Adi - lo tene; E dema tere ti e na [Anas bin Malik] na ndo ti ye so e wara na lege ti kaïngo kobela ti Al Hajjaj, tongaso lo tene; ‘Mo kanga bê, ti tâ tënë ni ngu oko wala lango oko ayeke ga na mo pëpe, gi tongana a yeke sioni ahon ni juska mo tingbi na Rabb ‘azza wajalla ti mo. Mo mä tënë so na yanga ti Prophète ti mo.