Imam Ahmad : 11897

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الزُّبَيْرِ يَعْنِي ابْنَ عَدِيٍّ قَالَ شَكَوْنَا إِلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ مَا نَلْقَى مِنْ الْحَجَّاجِ فَقَالَ اصْبِرُوا فَإِنَّهُ لَا يَأْتِي عَلَيْكُمْ عَامٌ أَوْ يَوْمٌ إِلَّا الَّذِي بَعْدَهُ شَرٌّ مِنْهُ حَتَّى تَلْقَوْا رَبَّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ سَمِعْتُهُ مِنْ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Ua faamatala mai ia i matou [Abdurrahman bin Mahdi] mai ia [Sufyan] mai ia [Az Zubair] - o Ibn Adi lea - na ia fai mai; Na matou faitio ia [Anas bin Malik] e uiga i mea na matou maua mai amioga a Al Hajjaj, o lea na ia fai mai ai; 'Ia onosai, e moni e leai se tausaga po o se aso e oo mai ia te oe, vagana ai o le a sili atu ona leaga nai lo lena seia e feiloai ma lou Rabb 'azza wajalla. Na ou faalogo i lena mea mai lau Perofeta Shallallahu Alaihi Wasallam'.