Shalat dua raka'at ketika safar pada perjalanan sejauh tiga mil
Imam Ahmad : 11864
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَزِيدَ الْهُنَائِيِّ قَالَ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ عَنْ قَصْرِ الصَّلَاةِ قَالَ كُنْتُ أَخْرُجُ إِلَى الْكُوفَةِ فَأُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ حَتَّى أَرْجِعَ وَقَالَ أَنَسٌ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَجَ مَسِيرَةَ ثَلَاثَةِ أَمْيَالٍ أَوْ ثَلَاثَةِ فَرَاسِخَ شُعْبَةُ الشَّاكُّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ
Ekɛɛ wɔ [Muhammad bin Ja’far] akɛ, ekɛɛ wɔ [Syu’bah] kɛjɛ [Yahya bin Yazid Al Huna`i] akɛ; Mibi [Anas bin Malik] menqasr sɔlemɔi ahe sane, kɛkɛ ni ekɛɛ; 'Mishi Kufa be ko, ni misɔle rak'ah enyɔ kɛyashi miku misɛɛ kɛtee shia'. Kɛkɛ ni Anas kɛɛ; 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam kɛji eje kpo kɛtee gbɛfaa nɔ yɛ gbɛfaa ni ji kilomitai etɛ mli,' loo ekɛɛ, 'farsah etɛ,' Syu'bah kɛɛ; ‘Esɔle rak’ah enyɔ’.