Imam Ahmad : 11787

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَ لَمَّا هَاجَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْكَبُ وَأَبُو بَكْرٍ رَدِيفُهُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُعْرَفُ فِي الطَّرِيقِ لِاخْتِلَافِهِ إِلَى الشَّامِ وَكَانَ يَمُرُّ بِالْقَوْمِ فَيَقُولُونَ مَنْ هَذَا بَيْنَ يَدَيْكَ يَا أَبَا بَكْرٍ فَيَقُولُ هَادٍ يَهْدِينِي فَلَمَّا دَنَوْا مِنْ الْمَدِينَةِ بَعَثَ إِلَى الْقَوْمِ الَّذِينَ أَسْلَمُوا مِنْ الْأَنْصَارِ إِلَى أَبِي أُمَامَةَ وَأَصْحَابِهِ فَخَرَجُوا إِلَيْهِمَا فَقَالُوا ادْخُلَا آمِنَيْنِ مُطَاعَيْنِ فَدَخَلَا قَالَ أَنَسٌ فَمَا رَأَيْتُ يَوْمًا قَطُّ أَنْوَرَ وَلَا أَحْسَنَ مِنْ يَوْمِ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ الْمَدِينَةَ وَشَهِدْتُ وَفَاتَهُ فَمَا رَأَيْتُ يَوْمًا قَطُّ أَظْلَمَ وَلَا أَقْبَحَ مِنْ الْيَوْمِ الَّذِي تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ

अस्मान् अवदत् [यजीद बिन् हारून] उक्तवान्, अस्मान् [हम्मद् बिन् सलामाह] [थाबिट अल बुनानी] इत्यस्मात् [अनास्] इत्यस्मात् अवदत् सः अवदत्; 'यदा सः मदीनानगरं प्रवासं कृतवान् तदा रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमः वाहनं चालयति स्म, अबू बकरः पृष्ठतः तस्य अनुसरणं करोति स्म। अबु बकरः मार्गे सुप्रसिद्धः आसीत् यतः सः प्रायः सीरियादेशं गच्छति स्म, अतः यदा सः कञ्चन जनं गच्छति स्म तदा ते अवदन्; 'हे अबु बकर, भवतः पार्श्वे कोऽयं व्यक्तिः अस्ति ?' अबु बकरः उत्तरं दत्तवान्; 'सः मम मार्गदर्शकः' इति । अतः यदा सः मदीनानगरस्य समीपं गतः तदा सः अबू उमामहस्य मित्राणां च मिलनार्थं अन्सारतः विश्वासिनः प्रेषितवान्, ततः ते तस्य द्वयोः अभिवादनार्थं बहिः आगताः। ते अवदन्; 'उभौ अपि सुरक्षिततया प्रविशतु, भवतः आज्ञापालनं भविष्यति' इति अतः तौ प्रविष्टौ' इति । अनस उवाच; 'यदा रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, अबू बकर च मदीनानगरं प्रविष्टवन्तौ, तस्मात् दिवसात् अधिकं उज्ज्वलं सुन्दरं च दिवसं मया कदापि न दृष्टम्। तथा च यदा अहं रसुलुल्लाहस्य मृत्युं दृष्टवान् तदा अहं कदापि एतादृशं दिवसं न दृष्टवान् यत् यदा रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमस्य मृत्युः अभवत् तस्मात् दिवसात् अधिकं विषादपूर्णं मौनं च आसीत्!