इमाम अहमद : 11611

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أُمِّ سُلَيْمٍ فَأَتَتْهُ بِتَمْرٍ وَسَمْنٍ وَكَانَ صَائِمًا فَقَالَ أَعِيدُوا تَمْرَكُمْ فِي وِعَائِهِ وَسَمْنَكُمْ فِي سِقَائِهِ ثُمَّ قَامَ إِلَى نَاحِيَةِ الْبَيْتِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَصَلَّيْنَا مَعَهُ ثُمَّ دَعَا لِأُمِّ سُلَيْمٍ وَلِأَهْلِهَا بِخَيْرٍ فَقَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي خُوَيْصَّةً قَالَ وَمَا هِيَ قَالَتْ خَادِمُكَ أَنَسٌ قَالَ فَمَا تَرَكَ خَيْرَ آخِرَةٍ وَلَا دُنْيَا إِلَّا دَعَا لِي بِهِ وَقَالَ اللَّهُمَّ ارْزُقْهُ مَالًا وَوَلَدًا وَبَارِكْ لَهُ فِيهِ قَالَ فَمَا مِنْ الْأَنْصَارِ إِنْسَانٌ أَكْثَرُ مِنِّي مَالًا وَذَكَرَ أَنَّهُ لَا يَمْلِكُ ذَهَبًا وَلَا فِضَّةً غَيْرَ خَاتَمِهِ قَالَ وَذَكَرَ أَنَّ ابْنَتَهُ الْكُبْرَى أُمَيْنَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهُ دُفِنَ مِنْ صُلْبِهِ إِلَى مَقْدَمِ الْحَجَّاجِ نَيِّفًا عَلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ

आम्हाला [इब्न अबू आदీ] यांनी [हुमैद] यांच्याकडून आणि त्यांनी [अनस] यांच्याकडून हे सांगितले की: "अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) उम्म सुलेम यांच्या घरात गेले, तेव्हा उम्म सुलेम यांनी उपवास करत असलेल्या अल्लाहच्या प्रेषितांना (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) खजूर आणि चीज दिले." मग त्याने सांगितले: 'तुझ्या खजूर आणि चीजला जिथे होते तिथे परत ठेव!' मग तो घराच्या एका कोपऱ्यात उभा राहिला आणि दोन रकात नमाज अदा केली, आणि आम्हीही त्याच्यासोबत नमाज अदा केली, मग त्याने उम्मु सलीम आणि तिच्या कुटुंबाच्या कल्याणासाठी दुआ केली. मग उम्मु सुलेम म्हणाली, "ऐ अल्लाहचे प्रेषित, माझी एक खास दुवा आहे!" त्यांनी विचारले, "ती काय?" उम्मु सुलेम म्हणाली, "तुमचा सेवक अनस." मग अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी दुवा केली आणि या जगात किंवा परलोकमध्ये अशी कोणतीही चांगली गोष्ट नव्हती जी त्यांनी माझ्यासाठी मागितली नाही. तो म्हणाला: "अल्लाहुम्मर्जुक्हु माअलन व वलदन व बारिक लहु फिय्यह (हे अल्लाह, त्याला संपत्ती आणि संततीच्या रूपात उपजीविका दे आणि त्यात त्याला आशीर्वाद दे)." अशाप्रकारे, माझ्यापेक्षा जास्त संपत्ती असलेला एकही अंसारी साथीदार नव्हता. असेही सांगितले जाते की अनस यांच्याकडे त्यांच्या अंगठीव्यतिरिक्त सोने किंवा चांदीचे काहीही नव्हते. आणि असेही सांगितले जाते की त्यांच्या मोठ्या मुली, अमिनाह, म्हणाली की तिला अल-हज्जाजच्या आगमनापूर्वीच, शंभर वीस वर्षांच्या वयात दफन करण्यात आले होते.