Imam Ahmad : 11580

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ مَرَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ وَصَبِيٌّ فِي الطَّرِيقِ فَلَمَّا رَأَتْ أُمُّهُ الْقَوْمَ خَشِيَتْ عَلَى وَلَدِهَا أَنْ يُوطَأَ فَأَقْبَلَتْ تَسْعَى وَتَقُولُ ابْنِي ابْنِي وَسَعَتْ فَأَخَذَتْهُ فَقَالَ الْقَوْمُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كَانَتْ هَذِهِ لِتُلْقِيَ ابْنَهَا فِي النَّارِ قَالَ فَخَفَّضَهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ وَلَاءُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَا يُلْقِي حَبِيبَهُ فِي النَّارِ

Wedi dweud wrthym [Ibn Abu Adi] oddi wrth [Humaid] oddi wrth [Anas] efe a ddywedodd; 'Roedd alaihi wasallam y Proffwyd sallallaahu a nifer o gymdeithion yn croesi'r ffordd, tra roedd plentyn bach ar ganol y ffordd, felly pan welodd ei fam y grŵp, roedd hi'n poeni y byddai ei phlentyn yn cael ei sathru, felly ceisiodd achub ei phlentyn, gan weiddi, 'Fy mhlentyn...fy mhlentyn!' yna fe all ei gymryd. Yna dywedodd y cyfeillion; 'O Negesydd Allah, ni allai'r fam hon o bosibl daflu ei phlentyn i'r tân?' Felly tawelodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam hwy a dweud: 'Allah 'azza wajalla ni fydd yn plymio Ei anwylyd i'r tân'.