Imam Ahmad : 11574

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ قَالَ سُئِلَ أَنَسٌ عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ اللَّيْلِ فَقَالَ مَا كُنَّا نَشَاءُ أَنْ نَرَاهُ مِنْ اللَّيْلِ مُصَلِّيًا إِلَّا رَأَيْنَاهُ وَمَا كُنَّا نَشَاءُ أَنْ نَرَاهُ نَائِمًا إِلَّا رَأَيْنَاهُ وَكَانَ يَصُومُ مِنْ الشَّهْرِ حَتَّى نَقُولَ لَا يُفْطِرُ مِنْهُ شَيْئًا وَيُفْطِرُ حَتَّى نَقُولَ لَا يَصُومُ مِنْهُ شَيْئًا

Wedi dweud wrthym ni [Ibn Abu Adi] o [Humaid] wedi dweud; ' Holwyd [Anas] am weddïau nos y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam, felly atebodd; ' Os mynem ei weled yn gweddio yn y nos, ni a'i cawsom ef yn gweddio yn y nos, ac os mynem ei weled yn cysgu, canfyddem ef yn cysgu. Os bydd yn ymprydio mewn mis, y mae fel pe bai'n ymprydio trwy'r dydd, ac os yw'n torri ei ympryd y mae fel pe na bai erioed wedi ymprydio yn y mis hwnnw'.