Imam Ahmad : 11554

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزَا خَيْبَرَ فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا صَلَاةَ الْغَدَاةِ بِغَلَسٍ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ فَأَجْرَى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ وَإِنَّ رُكْبَتَيَّ لَتَمَسُّ فَخِذَيْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَانْحَسَرَ الْإِزَارُ عَنْ فَخِذَيْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنِّي لَأَرَى بَيَاضَ فَخِذَيْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ قَالَهَا ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ وَقَدْ خَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا الْخُمُسُ قَالَ فَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً فَجُمِعَ السَّبْيُ قَالَ فَجَاءَ دِحْيَةُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطِنِي جَارِيَةً مِنْ السَّبْيِ قَالَ اذْهَبْ فَخُذْ جَارِيَةً قَالَ فَأَخَذَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْطَيْتَ دِحْيَةَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ سَيِّدَةَ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ وَاللَّهِ مَا تَصْلُحُ إِلَّا لَكَ فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ادْعُوهُ بِهَا فَجَاءَ بِهَا فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خُذْ جَارِيَةً مِنْ السَّبْيِ غَيْرَهَا ثُمَّ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ مَا أَصْدَقَهَا قَالَ نَفْسَهَا أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا حَتَّى إِذَا كَانَ بِالطَّرِيقِ جَهَّزَتْهَا أُمُّ سُلَيْمٍ فَأَهْدَتْهَا لَهُ مِنْ اللَّيْلِ وَأَصْبَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرُوسًا فَقَالَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ شَيْءٌ فَلْيَجِئْ بِهِ وَبَسَطَ نِطَعًا فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالْأَقِطِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالتَّمْرِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالسَّمْنِ قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَدْ ذَكَرَ السَّوِيقَ قَالَ فَحَاسُوا حَيْسًا وَكَانَتْ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Wedi dweud wrthym ni [meddai Isma'il], wedi dweud wrthym [Abdul Aziz] o [Anas] wedi dweud; 'Rasulullah shallallahu' alaihi wasallam unwaith ymosod ar Khaibar, yna rydym yn gweddïo y weddi bore yn y bore a oedd yn dal yn dywyll iawn, yna Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam marchogaeth yr un cerbyd ag Abu Talhah, ac yr wyf fy hun yn marchogaeth ar gefn Abu Talhah. Gyrrodd y Proffwyd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ei gerbyd i lawr strydoedd cul Khaibar nes i fy ngliniau gyffwrdd cluniau'r sallallaahu Proffwyd 'alaihi wasallam i'r pwynt bod ei sarong yn agored o gluniau'r sallallaahu Proffwyd' alaihi wasallam. Yn wir, gallwn weld y cluniau gwyn y Proffwyd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam. Felly pan ddaeth i mewn i'r pentref dywedodd: 'Allahu Akbar, Khaibar wedi'i ddinistrio, yn wir os ydym yn meddiannu pentref bydd yn ddrwg yn y bore i'r bobl sydd wedi derbyn y rhybudd'. Ailadroddodd hyn dair gwaith. Dywedodd Anas; 'Y pryd hwnw yr oedd pobl Khaibar wedi gadael eu cartrefi i weithio, yna dywedasant; 'Muhammad!' Dywedodd Abdul Aziz; Dywedodd rhai o'n cyfeillion; 'Pumed,' meddai Anas; 'Cawsom hi gyda gwrthwynebiad, yna casglwyd y carcharorion,' meddai Anas; ' Yna y daeth Dihyah, efe a ddywedodd; 'O Nabiyullah, rho i mi jariah - caethwas benywaidd - o'r caethion hyn'. Dywedodd: 'Ewch a chymerwch rywun oddi wrtho'. Dywedodd Anas; ' Yna efe a gymerodd Shafiyyah bint Huyai, yna dyn a ddaeth ato ac a ddywedodd; 'O Negesydd Allah, rhoddaist Dihyah Shafiyyah bint Huyai, arweinydd y Quraizhah a Nadlir banu! Gan Allah, nid yw ond yn deilwng o gael ei roi i chi'. Felly dywedodd alaihi wasallam Rasulullah shallallahu: 'Galwch ef yn dod â Shafiyyah,' yna daeth Dihyah dod â Shafiyyah bint Huyai. A phan welodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam' Shafiyyah dywedodd wrth Dihya: 'Cymer Jareia oddi wrth y carcharorion hynny heblaw Shafiyyah'. Wedi hynny y Proffwyd Allah sallallaahu 'rhyddhau alaihi wasallam Shafiyyah a phriodi hi'. Yna Thabit a ofynodd i Anas; 'O Abu Hamza, beth yw'r gwaddol?' atebodd; 'Fe'i rhyddhaodd ei hun ac yna priododd hi, fel tra ar y ffordd gwnaeth Umm Sulaim Shafiyyah a'i roi iddo gyda'r hwyr. Felly yn y bore pan ddaeth yn briodferch, dywedodd: “Pwy bynnag sydd ganddo rywbeth, gadewch iddo ddod ag ef,’ yna taenodd y lliain allan. Ar ôl hynny, daeth rhywun â llaeth sych, daeth rhywun â dyddiadau a daeth rhywun â ghee. Dywedodd Abdul Aziz; 'Rwy'n meddwl bod Anas hefyd wedi crybwyll sawiq - bwyd wedi'i wneud o flawd gwenith -,' meddai Anas; 'Yna roedden nhw'n gwneud hais - bwyd wedi'i wneud o gymysgedd o ddêts, blawd a ghee -, a dyna sut oedd walimah Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam'.