Imam Ahmad : 11481

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ نَهَى عَنْ الْوِصَالِ فِي الصَّوْمِ فَلَمْ يَزَلْ بِهِ أَصْحَابُهُ حَتَّى رَخَّصَ لَهُمْ مِنْ السَّحَرِ إِلَى السَّحَرِ

Sa faamatala mai ia i matou ['Affan] faapea; sa faamatala mai ia i matou [Hammad bin Salamah] faapea; sa faamatala mai ia i matou [Bishr bin Harb] mai ia [Abu Sa'id Al Khudri] mai le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah); na ia faasaina le faia o le anapogi -wishal-, ma sa faaauau pea ona faia e ana soa seia oo ina ia tuuina atu ia i latou se tapulaa mai le taimi o le sahur seia oo i le taimi o le sahur.