Keteguhan dan keluhuran akhlak Hudzaifah RA memaafkan serta mendoakan ampunan atas terbunuhnya sang ayah (Al-Yaman) di Perang Uhud
Imam Bukhari : 6175
حَدَّثَنَا فَرْوَةُ بْنُ أَبِي الْمَغْرَاءِ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْهُزِمَ الْمُشْرِكُونَ يَوْمَ أُحُدٍ هَزِيمَةً تُعْرَفُ فِيهِمْ فَصَرَخَ إِبْلِيسُ أَيْ عِبَادَ اللَّهِ أُخْرَاكُمْ فَرَجَعَتْ أُولَاهُمْ فَاجْتَلَدَتْ هِيَ وَأُخْرَاهُمْ فَنَظَرَ حُذَيْفَةُ بْنُ الْيَمَانِ فَإِذَا هُوَ بِأَبِيهِ فَقَالَ أَبِي أَبِي قَالَتْ فَوَاللَّهِ مَا انْحَجَزُوا حَتَّى قَتَلُوهُ فَقَالَ حُذَيْفَةُ غَفَرَ اللَّهُ لَكُمْ قَالَ عُرْوَةُ فَوَاللَّهِ مَا زَالَتْ فِي حُذَيْفَةَ مِنْهَا بَقِيَّةُ خَيْرٍ حَتَّى لَقِيَ اللَّهَ
É ɖɔ nú mǐ ɖɔ [Farwah bin Abil Maghra’] ko ɖɔ nú mǐ [Ali bin Mushir] sín [Hsyam bin ‘Urwah] sín [tɔ́ tɔn] sín [‘Aisyah] radliallahu ‘anhuma ɖɔ; Uhud sín azǎn ɔ́ gbe ɔ́, ɖuɖeji e è sixú mɔ ɖo yě tɛ́ntin ɔ́ hɛn nǔmɛsɛn gǔdonɔ lɛ́ɛ sín ayi gbadó, énɛ́ ɔ́ wú wɛ Satáan súxó; ‘O mɛsɛntɔ́ Allah tɔn lɛ, mi cɔ́ miɖée dó ahwanfuntɔ́ kɛntɔ́ lɛ tɔn e ɖò gudo mitɔn lɛ é wu,’ enɛ gudo ɔ, mɛ e ɖò nukɔn lɛ é lɛkɔ wá gudo bɔ yeɖokponɔ fun ahwan. Khudzaifah bin Yaman ka kpɔ́n ninɔmɛ ɔ, é tuùn ɖɔ tɔ́ emitɔn kpó ɖò gbɛ̀ ǎ bɔ é súxó; ‘Tɔ́ ce, tɔ́ ce! ’ Aisyah kpó ɖò xó ɖɔ wɛ; Ɖo Allah sin xo mɛ ɔ, ahwanfuntɔ Mushrikin tɔn lɛ gbɔn kaka jɛ hwenu e ye ɖuɖeji bo hu i e ǎ, bɔ Khudzaifah ɖɔ; ‘Allah ni sɔ́ hwɛ kɛ we, tɔ́ ce! ’ Enɛ wu ɔ, ɖò Khudzaifah mɛ ɔ, ɖagbewiwa sín sɛ́n lɛ kpó ɖò didó wɛ tɛgbɛ kaka jɛ hwenu e é kpé Allah é.