Imam Ahmad : 11371

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ بَكْرٍ الْمُزَنِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ رَأَيْتُ رُؤْيَا وَأَنَا أَكْتُبُ سُورَةَ ص قَالَ فَلَمَّا بَلَغْتُ السَّجْدَةَ رَأَيْتُ الدَّوَاةَ وَالْقَلَمَ وَكُلَّ شَيْءٍ بِحَضْرَتِي انْقَلَبَ سَاجِدًا قَالَ فَقَصَصْتُهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَزَلْ يَسْجُدُ بِهَا

Wedi dweud wrthym ni [Ibn Abu Adi] o [Humaid] o [Bakr Al Muzani] wedi dweud; Dywedodd [Abu Sa'id Al Khudri]; 'Breuddwydiais am ysgrifennu llythyr Shaad,' meddai Abu Sa'id; 'Pan ddeuthum at adnod y ryg gweddi, gwelais yr inc, y gorlan a phopeth a fodolai yn ymledu o'i flaen,' meddai Abu Sa'id; 'Yna dywedais hyn wrth Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, ac roedd bob amser yn puteinio -wrth ddarllen yr adnod honno-'.