Rasulullah bersabar menghadapi kematian dan menjelaskan bahwa menangis karena kesedihan merupakan rahmat dari Allah

Imam Bukhari : 6163

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ سَمِعْتُ أَبَا عُثْمَانَ يُحَدِّثُ عَنْ أُسَامَةَأَنَّ بِنْتًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِ وَمَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ وَسَعْدٌ وَأُبَيٌّ أَنَّ ابْنِي قَدْ احْتُضِرَ فَاشْهَدْنَا فَأَرْسَلَ يَقْرَأُ السَّلَامَ وَيَقُولُ إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَمَا أَعْطَى وَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهُ مُسَمًّى فَلْتَصْبِرْ وَتَحْتَسِبْ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ تُقْسِمُ عَلَيْهِ فَقَامَ وَقُمْنَا مَعَهُ فَلَمَّا قَعَدَ رُفِعَ إِلَيْهِ فَأَقْعَدَهُ فِي حَجْرِهِ وَنَفْسُ الصَّبِيِّ جُئِّثُ فَفَاضَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ سَعْدٌ مَا هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَذِهِ رَحْمَةٌ يَضَعُهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ

Mae wedi dweud wrthym [Hafsh bin Umar] wedi dweud wrthym [Syu'bah] Wedi dweud wrthym ['Ashim Al Ahwal] Clywais [Abu 'Uthman] yn dweud gan [Usamah], fod merch Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam -Zaenab- wedi anfon negesydd i gyfarfod â Rasulullah, a oedd ar y pryd Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam gydag Usamah bin Zaid, Sa'd, ac Ubai. Cyflwynodd y negesydd neges yn cynnwys; 'Mae fy mab wedi wynebu awr marwolaeth, felly ewch i'n gweld ni'. Yna anfonodd y Proffwyd rywun, gan gyfleu cyfarchion a dweud; 'I Allah yn unig y mae popeth y mae'n ei gymryd a'i roi yn perthyn, ac mae gan bopeth gydag Ef ei delerau marwolaeth ei hun, felly dywedwch wrtho am fod yn amyneddgar a gobeithio am wobr'. Yna anfonodd merch y Proffwyd negesydd am yr ail dro, a chymerodd ei merch lw. Felly safodd ef a safom ni gydag ef. Pan gyrhaeddodd - ac ef - wedi eistedd i lawr, codwyd mab ei ferch - ei ŵyr - ato, ac eisteddodd ar ei lin, ar y pryd roedd ei ŵyr eisoes yn brin o anadl. Roedd llygaid y Proffwyd yn dyfrio. Felly gofynnodd Sa'd: 'Pam mae eich llygaid yn dyfrio?' Atebodd y Proffwyd; 'Dyma arwydd o hoffter y mae Allah yn ei roi yng nghalonnau Ei weision y mae'n ei ddymuno, dim ond Allah sy'n caru Ei weision sydd â chalon drugarog'.