Rasulullah bersabar menghadapi kematian dan menjelaskan bahwa menangis karena kesedihan merupakan rahmat dari Allah

Imam Bukhari : 6112

حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أُسَامَةَ قَالَكُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ جَاءَهُ رَسُولُ إِحْدَى بَنَاتِهِ وَعِنْدَهُ سَعْدٌ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ وَمُعَاذٌ أَنَّ ابْنَهَا يَجُودُ بِنَفْسِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهَا لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلِلَّهِ مَا أَعْطَى كُلٌّ بِأَجَلٍ فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ

Mae wedi dweud wrthym [Malik bin Isma'il] ei fod wedi dweud wrthym [Israil] gan ['Ashim] gan [Abu Uthman] gan [Usamah] a ddywedodd; Roedden ni'n agos at y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam, yn sydyn daeth un o negeswyr ei ferch ato, ar y pryd roedd gyda Sa'd, Ubay bin Ka'b a Mu'adz, dywedodd y negesydd wrthym fod plentyn ei ferch wedi marw. Yna anfonodd y Proffwyd negesydd a chyfleu'r neges gyda'r geiriau; 'I Allah Mae'n cymryd, ac i Allah Mae'n rhoi, mae pob un ohonynt wedi'u tynghedu i farw, felly dylech fod yn amyneddgar a gobeithio am wobr'.