حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آخِرُ مَنْ يَخْرُجُ مِنْ النَّارِ رَجُلَانِ يَقُولُ اللَّهُ لِأَحَدِهِمَا يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَعْدَدْتَ لِهَذَا الْيَوْمِ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا أَوْ رَجَوْتَنِي فَيَقُولُ لَا يَا رَبِّ فَيُؤْمَرُ بِهِ إِلَى النَّارِ وَهُوَ أَشَدُّ أَهْلِ النَّارِ حَسْرَةً وَيَقُولُ لِلْآخَرِ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَعْدَدْتَ لِهَذَا الْيَوْمِ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا أَوْ رَجَوْتَنِي فَيَقُولُ نَعَمْ يَا رَبِّ قَدْ كُنْتُ أَرْجُو إِذْ أَخْرَجْتَنِي أَنْ لَا تُعِيدَنِي فِيهَا أَبَدًا فَتُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَقِرَّنِي تَحْتَ هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَأَسْتَظِلَّ بِظِلِّهَا وَآكُلَ مِنْ ثَمَرِهَا وَأَشْرَبَ مِنْ مَائِهَا فَيَقُولُ يَا ابْنَ آدَمَ فَيُعَاهِدُهُ أَنْ لَا يَسْأَلَهُ غَيْرَهَا فَيُدْنِيهِ مِنْهَا ثُمَّ تُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ هِيَ أَحْسَنُ مِنْ الْأُولَى وَأَغْدَقُ مَاءً فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ هَذِهِ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهَا أَقِرَّنِي تَحْتَهَا فَأَسْتَظِلَّ بِظِلِّهَا وَآكُلَ مِنْ ثَمَرِهَا وَأَشْرَبَ مِنْ مَائِهَا فَيَقُولُ يَا ابْنَ آدَمَ أَلَمْ تُعَاهِدْنِي أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَهَا فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ هَذِهِ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهَا فَيُقِرُّهُ تَحْتَهَا وَيُعَاهِدُهُ أَنْ لَا يَسْأَلَهُ غَيْرَهَا ثُمَّ تُرْفَعُ لَهُ شَجَرَةٌ عِنْدَ بَابِ الْجَنَّةِ هِيَ أَحْسَنُ مِنْ الْأُولَيَيْنِ وَأَغْدَقُ مَاءً فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهَا فَأَقِرَّنِي تَحْتَهَا فَأَسْتَظِلَّ بِظِلِّهَا وَآكُلَ مِنْ ثَمَرِهَا وَأَشْرَبَ مِنْ مَائِهَا فَيَقُولُ ابْنَ آدَمَ أَلَمْ تُعَاهِدْنِي أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَهَا فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ هَذِهِ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهَا فَيُقِرُّهُ تَحْتَهَا وَيُعَاهِدُهُ أَنْ لَا يَسْأَلَهُ غَيْرَهَا فَيَسْمَعُ أَصْوَاتَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَلَا يَتَمَالَكُ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى سَلْ وَتَمَنَّ وَيُلَقِّنُهُ اللَّهُ مَا لَا عِلْمَ لَهُ بِهِ فَيَسْأَلَ وَيَتَمَنَّى مِقْدَارَ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ مِنْ أَيَّامِ الدُّنْيَا فَيَقُولُ ابْنَ آدَمَ لَكَ مَا سَأَلْتَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ حَدِّثْ بِمَا سَمِعْتَ وَأُحَدِّثُ بِمَا سَمِعْتُ

Esan digu [Hasan bin Musak] esan du; esan digu [Hammad bin Salamah] ['Ali bin Zaid] [Sa'id Ibnul Musayyab] [Abu Sa'id Al Khudri] eta [Abu Hurairah] esan zuten; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Infernutik irten ziren azkenak bi gizon izan ziren, eta Allah-k haietako bati esan zion: "Oi Adamen seme-alabak eta bilobak, zer prestatu duzue egun honetarako? Zerbait ona egin al duzu edo espero al duzu inoiz Nigan? 'Orduan erantzun zuen; «Oraindik ez, Jauna! Beraz, pertsona hori infernura itzultzeko agindua eman zioten, eta infernuko bizilaguna da galera handiena jasango duena. Orduan Allahk berriz esan zion besteari: «Oi Adamen seme-alabak eta bilobak, zer prestatu duzue egun honetarako? Zerbait ona egin al duzu edo espero al duzu inoiz Nigan? 'Orduan erantzun zuen; «Bai, Jauna. Infernutik atera nauzunean, orduan espero dut ez nauzula betiko itzuliko harengana! Orduan, zuhaitz bat erakutsi zioten, orduan esan zuen; «Jauna, jarri nazazu zuhaitz honen azpian, haren azpian babestu eta haren fruituak jan eta bertatik ura edan ahal izateko! Orduan Allahk itun bat egin zuen berarekin eskatutakoa ez den ezer eskatzeko, eta zuhaitzera hurbildu zuen. Orduan, lehena baino ederragoa eta ur gehiago zuen beste zuhaitz bat erakutsi zioten. Hala esan zuen; «O Rabb, zuhaitz hori! Ez dut hori baino gehiago eskatuko, jarri nazazu han azpian babestu eta bere fruitua jan eta bere ura edan ahal izateko'. Ala esan zion: «Ez al didazu gehiago eskatuko ez duzula hitz eman? 'erantzun zuen; 'Jauna, baina zuhaitz hau hobe da, ez dut beste ezer eskatuko horretaz gain'. Beraz, zuhaitzaren azpian jarri zuten, eta beste ezer ez eskatzeko akordioa egin zen. Orduan, zeruko ate ondoan beste zuhaitz bat erakutsi zioten, lehen bi zuhaitzak baino ederragoa eta ur gehiago zuena. dio; «O Rabb, zuhaitz hori! Ez dut hori baino gehiago eskatuko, jarri nazazu han azpian babestu eta bere fruitua jan eta bere ura edan ahal izateko'. Ala esan zion: «Ez al didazu gehiago eskatuko ez duzula hitz eman? 'erantzun zuen; 'Jauna, baina zuhaitz hau hobe da, ez dut beste ezer eskatuko horretaz gain'. Beraz, zuhaitzaren azpian jarri zuten, eta beste ezer ez eskatzeko akordioa egin zen. Orduan entzun zituen zeruko jendearen ahots gozoak, ezin izan zuen galdetzeari eutsi; «O Rabb, eraman nazazu zerura! ' Orduan Allah Tabaraka wa Ta'ala esan zion: 'Mesedez, galdetu eta espero!' Orduan Allahk gidatu zuen - Berarentzat izan ezik ezezaguna den gida bat -. Orduan, galdetu eta espero zuen munduko egunen kalkulutik hiru eguneko epean. Orduan Allah-k esan zion: «Oi, Adamen semea, lortu duzu eskatutakoa!». Abu Sa'id Al Khudrik esan zuen; 'Eskatutakoaren bikoitza bera eman zioten'. Abu Hurairah esan zuen; «Hamar aldiz lortu zuen eskatutakoa». Orduan biek esan zioten elkarri; 'Esan entzun duzuna, eta nik entzun dudana esango dut'.