Imam Ahmad : 11202
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ السَّبَّاقِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُنَّا نُؤْذِنُهُ لِمَنْ حُضِرَ مِنْ مَوْتَانَا فَيَأْتِيهِ قَبْلَ أَنْ يَمُوتَ فَيَحْضُرُهُ وَيَسْتَغْفِرُ لَهُ وَيَنْتَظِرُ مَوْتَهُ قَالَ فَكَانَ ذَلِكَ رُبَّمَا حَبَسَهُ الْحَبْسَ الطَّوِيلَ فَشَقَّ عَلَيْهِ قَالَ فَقُلْنَا أَرْفَقُ بِرَسُولِ اللَّهِ أَنْ لَا نُؤْذِنَهُ بِالْمَيِّتِ حَتَّى يَمُوتَ قَالَ فَكُنَّا إِذَا مَاتَ مِنَّا الْمَيِّتُ آذَنَّاهُ بِهِ فَجَاءَ فِي أَهْلِهِ فَاسْتَغْفَرَ لَهُ وَصَلَّى عَلَيْهِ ثُمَّ إِنْ بَدَا لَهُ أَنْ يَشْهَدَهُ انْتَظَرَ شُهُودَهُ وَإِنْ بَدَا لَهُ أَنْ يَنْصَرِفَ انْصَرَفَ قَالَ فَكُنَّا عَلَى ذَلِكَ طَبَقَةً أُخْرَى قَالَ فَقُلْنَا أَرْفَقُ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَحْمِلَ مَوْتَانَا إِلَى بَيْتِهِ وَلَا نُشْخِصَهُ وَلَا نُعَنِّيَهُ قَالَ فَفَعَلْنَا ذَلِكَ فَكَانَ الْأَمْرُ
Gurekin erlazionatu izan da [Jonasek] esan zuen; esan digu [Fulaih] [Sa'id bin Ubaid bin As Sabbaq] [Abu Sa'id Al Khudri]-tik; 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Medinara etortzen zenean, beti esaten genion gure artean hilzorian zegoen norbait bazegoen, orduan harengana joaten zela pertsona hil baino lehen, barkamena eskatu eta pertsona hil arte itxaron egiten zuela. Batzuetan afera batek oztopatzen zuen, eta horrek zama egiten zion, esan zuen Abu Sa'idek; Beraz, pentsatu genuen: 'Hobe litzateke pertsona hil arte esango ez balute'. Abu Sa'idek esan zuen; «Gure artean norbait hiltzen bada, esaten diogu, orduan etortzen dela utzi zuen familia ezagutzera, gero barkamena eskatuko dio hildakoari eta otoitz egiten diola. Orduan uste badu oraindik denbora dagoela ikusteko orduan itxaron egiten du, eta ateratzen bada joan behar duela, badoa. hori zen gure ohitura lehen. - thabaqah-ren beste historia batean esan zuen; Beraz, hildakoa gure artean Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en etxera eramatea adostu genuen -ez guregana etorri zen Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam- ez geniolako arazorik sortu edo trabarik jarri nahi. Beraz, gauzatu genuen, eta horixe izango da ohitura,