Akan keluar dari neraka yang mempunyai iman sebesar biji sawi

Imam Bukhari : 6088

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي سَعِيدٌ وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرهُمَا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنِي مَحْمُودٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ أُنَاسٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ لَيْسَ دُونَهُ سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْهُ فَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فِي غَيْرِ الصُّورَةِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا أَتَانَا رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فِي الصُّورَةِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتْبَعُونَهُ وَيُضْرَبُ جِسْرُ جَهَنَّمَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَدُعَاءُ الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَبِهِ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ أَمَا رَأَيْتُمْ شَوْكَ السَّعْدَانِ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهَا لَا يَعْلَمُ قَدْرَ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ فَتَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ مِنْهُمْ الْمُوبَقُ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُخَرْدَلُ ثُمَّ يَنْجُو حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ عِبَادِهِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ مِنْ النَّارِ مَنْ أَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ مِمَّنْ كَانَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوهُمْ فَيَعْرِفُونَهُمْ بِعَلَامَةِ آثَارِ السُّجُودِ وَحَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ مِنْ ابْنِ آدَمَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيُخْرِجُونَهُمْ قَدْ امْتُحِشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءٌ يُقَالُ لَهُ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ نَبَاتَ الْحِبَّةِ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مِنْهُمْ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ فَيَقُولُ يَا رَبِّ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَاصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ فَيَقُولُ لَعَلَّكَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ أَنْ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ فَيَصْرِفُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ ثُمَّ يَقُولُ بَعْدَ ذَلِكَ يَا رَبِّ قَرِّبْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ أَلَيْسَ قَدْ زَعَمْتَ أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ وَيْلَكَ ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو فَيَقُولُ لَعَلِّي إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ تَسْأَلُنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ فَيُعْطِي اللَّهَ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ أَنْ لَا يَسْأَلَهُ غَيْرَهُ فَيُقَرِّبُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا رَأَى مَا فِيهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ ثُمَّ يَقُولُ أَوَلَيْسَ قَدْ زَعَمْتَ أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ لَا تَجْعَلْنِي أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو حَتَّى يَضْحَكَ فَإِذَا ضَحِكَ مِنْهُ أَذِنَ لَهُ بِالدُّخُولِ فِيهَا فَإِذَا دَخَلَ فِيهَا قِيلَ لَهُ تَمَنَّ مِنْ كَذَا فَيَتَمَنَّى ثُمَّ يُقَالُ لَهُ تَمَنَّ مِنْ كَذَا فَيَتَمَنَّى حَتَّى تَنْقَطِعَ بِهِ الْأَمَانِيُّ فَيَقُولُ لَهُ هَذَا لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا قَالَ عَطَاءٌ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ جَالِسٌ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يُغَيِّرُ عَلَيْهِ شَيْئًا مِنْ حَدِيثِهِ حَتَّى انْتَهَى إِلَى قَوْلِهِ هَذَا لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ هَذَا لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ حَفِظْتُ مِثْلُهُ مَعَهُ

Sinabi sa amin [Abul Yaman] Sinabi sa amin [Syu'aib] mula kay [Az Zuhri] Sinabi sa akin [Sa'id] at ['Atho' bin Yazid], na [Abu Hurairah] ay nagsabi sa kanilang dalawa mula sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam - sa pamamagitan ng ibang salaysay - Sinabi sa akin [Mahmud] Sinabi sa amin [Abdurrazaq] Sinabi sa amin [Ma'mar] mula kay [Az Zuhri] mula kay ['Atho' bin Yazid Al Layitsi] mula kay [Abu Hurairah] na nagsabi; May mga taong nagtanong, 'O Sugo ng Allah, makikita ba namin ang aming Panginoon sa Araw ng Pagkabuhay na Mag-uli?' Sumagot ang Propeta: "Nahihirapan ba kayong makita ang araw kapag walang mga ulap?" 'Hindi, O Sugo ng Allah.' Sumagot sila. Muling nagtanong ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam; "Nahihirapan ba kayong makita ang buwan kapag ito ay kabilugan?" Sumagot sila; 'Hindi, O Sugo ng Allah'. Sinabi ng Propeta: "Tunay ngang makikita ninyo Siya sa Araw ng Pagkabuhay na Mag-uli. Pagkatapos ay tinipon ni Allah ang buong sangkatauhan at pagkatapos ay sinabi: 'Sinumang sumamba sa isang bagay, hayaan siyang sumunod sa kanyang pagsamba,' Sinusundan din ng mga tao ang kanilang sinamba, ang ilan ay sumusunod sa araw dahil sinasamba nila ito, ang ilan ay sumusunod sa buwan dahil sinasamba nila ito, may mga sumusunod sa taghut (lahat ng bagay maliban kay Allah) dahil sinasamba nila ito, kaya ang natitira ay ang mga taong ito kung saan may mga mapagkunwari. Pagkatapos ay dumating si Allah sa kanila sa isang anyong hindi nila kailanman nakilala, at nagsabi; 'Ako ang inyong Diyos' Ngunit sa halip ay sumagot sila; 'nagpapakupkop kami kay Allah mula sa IYO, ito ang aming lugar, hanggang sa dumating ang aming Panginoon sa amin, kung ang aming Panginoon ay dumating sa amin, tiyak na makikilala namin Siya.' Pagkatapos ay dumating si Allah sa kanila sa isang anyong alam nila at nagsabi; 'Ako ang inyong Diyos!' 'Oo, ikaw ang aming Diyos.' Pagkatapos ay sinundan nila Siya at ang tulay ng Impiyerno ay nailagay." Sinabi ni Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam: "Ako ang unang taong tumawid. At ang panalangin ng mga apostol noong panahong iyon ay: 'Allahumma Sallim-sallim (O Allah, iligtas mo, iligtas mo).' Sa tulay ay maraming bakal na kawit na parang mga puno na may matutulis na tinik. Hindi ka pa ba nakakita ng puno na may matutulis na tinik?" 'Tama, O Sugo ng Allah,' sagot nila. Nagpatuloy ang Propeta; 'Ang mga bakal na kawit ay parang mga puno na may matutulis na tinik, ngunit walang nakakaalam ng kanilang laki maliban kay Allah. Ang mga bakal na kawit ay humahawak sa mga tao depende sa kanilang mga gawa, ang ilan sa kanila ay nasaktan dahil sa kanilang mga gawa, ang ilan sa kanila ay napunit at pagkatapos ay nakaligtas. Hanggang sa matapos ang pagpapasya ni Allah sa pagitan ng Kanyang mga lingkod, at nais Niyang ilabas mula sa impyerno ang mga nagsasabing laa-ilaaha-illallah kung sino ang Kanyang nais, inutusan Niya ang mga anghel na lipulin sila, at kinikilala sila ng mga anghel sa pamamagitan ng mga marka ng pagpapatirapa, at ipinagbawal ni Allah sa impyerno na kainin ang mga bakas ng pagpapatirapa na nasa mga anak ni Adan, inaalis din sila ng mga anghel pagkatapos silang masunog, sila ay iwinisik ng tubig na tinatawag na tubig ng buhay, kaya't sila ay tumubo na parang mga buto na tumutubo sa pampang ng ilog, at may isang tao sa kanila na humarap sa impyerno at nagsasabing; 'O aking Panginoon, ang amoy ng impyerno ay sumakal sa aking ilong at ang mga apoy nito ay sinunog ako, kaya't ilayo Mo ang aking mukha sa impyerno.' Ang lingkod ay patuloy na nanalangin na ilayo ang kanyang mukha sa impyerno. Kaya't sinabi ni Allah; 'Maaaring kung ipagkakaloob Ko ang iyong kahilingan, hihingi ka ng iba pa!' ang lingkod ay sumagot; 'Hindi, alang-alang sa IYONG kadakilaan, wala na akong hihingi pa ng iba'. Inilayo rin ni Allah ang kanyang mukha sa impyerno. Ngunit pagkatapos noon ay hiniling niya ito pabalik; 'O Diyos ko, ilapit Mo po ako sa pintuan ng langit!' saway ng Diyos; 'Hindi ba't ipinahayag mo na wala ka nang ibang mahihiling sa Akin? Sa aba mo, anak ni Adan, ang dami mong dahilan!' Patuloy na nagmamakaawa ang alipin, hanggang sa sumagot si Allah; 'Maaaring kung ipagkakaloob Ko ang iyong kahilingan, hihingi ka pa sa AKIN ng iba.' Sumagot ang alipin; 'Hindi, alang-alang sa iyong kadakilaan, wala na akong hihingin pa sa iyo.' Kaya humingi si Allah ng mga pangako at panata upang hindi na siya humingi sa KANYA ng iba pa, upang ilapit siya ni Allah sa pintuan ng langit. Gayunpaman, matapos makita ng alipin ang laman, tumahimik siya nang ilang sandali ayon sa kalooban ni Allah, pagkatapos ay sinabi niya; 'O Panginoon ko, ipasok Mo po ako sa langit!' Sumagot si Allah; 'Hindi ba't sinabi mo na wala ka nang ibang mahihiling sa Akin? Sa aba mo, O anak ni Adan, ang dami mong dahilan.' Patuloy na dumaing ang alipin sa pagsasabing; 'O Panginoon ko, huwag Mo po akong gawing pinakamalungkot na tao.' Hindi tumigil sa pagdarasal ang alipin hanggang sa tumawa si Allah. At kung tumawa si Allah, nangangahulugan ito na pinayagan Niya ang Kanyang lingkod na makapasok sa Paraiso. Pagkatapos makapasok ang lingkod, sasabihin sa kanya: 'Mag-isip ka ng ganito!' kaya siya ay nagpapantasya, pagkatapos ay sasabihin muli sa kanya: 'Mag-isip ka ng ganito!' kaya siya ay nagpapantasya hanggang sa tuluyang maubos ang kanyang imahinasyon, pagkatapos ay sasabihin sa kanya ni Allah: 'Ito ay para sa iyo at magustuhan mo ito.'" Sinabi ni Abu Hurairah: 'Iyan ang lalaki sa mga tao ng Paraiso na siyang huling papasok.' Sabi ni 'Atho`; At si Abu Sa'id Al Khudhri ay nakaupo kasama si Abu Hurairah, at hindi niya binago ang kanyang hadith kahit kaunti hanggang sa marating niya ang mga salitang: 'Ito ay para sa iyo at magustuhan mo ito sa kanya.' Kaya't [si Abu Sa'id] ay sumira: Minsan kong narinig ang Sugo ni Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah) na nagsabi: 'Ito ay para sa iyo at sampung beses na katulad nito.' Sumagot si [Abu Hurairah]: 'Ang aking isinaulo ay katulad nito sa kanya.'