Imam Ahmad : 10686

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ بَكْرِ بْنِ سَوَادَةَ أَنَّ أَبَا النَّجِيبِ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّ رَجُلًا قَدِمَ مِنْ نَجْرَانَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ خَاتَمُ ذَهَبٍ فَأَعْرَضَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَسْأَلْهُ عَنْ شَيْءٍ فَرَجَعَ الرَّجُلُ إِلَى امْرَأَتِهِ فَحَدَّثَهَا فَقَالَتْ إِنَّ لَكَ لَشَأْنًا فَارْجِعْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَأَلْقَى خَاتَمَهُ وَجُبَّةً كَانَتْ عَلَيْهِ فَلَمَّا اسْتَأْذَنَ أُذِنَ لَهُ وَسَلَّمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْرَضْتَ عَنِّي قَبْلُ حِينَ جِئْتُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكَ جِئْتَنِي وَفِي يَدِكَ جَمْرَةٌ مِنْ نَارٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدْ جِئْتُ إِذًا بِجَمْرٍ كَثِيرٍ وَكَانَ قَدْ قَدِمَ بِحُلِيٍّ مِنْ الْبَحْرَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مَا جِئْتَ بِهِ غَيْرُ مُغْنٍ عَنَّا شَيْئًا إِلَّا مَا أَغْنَتْ حِجَارَةُ الْحَرَّةِ وَلَكِنَّهُ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقَالَ الرَّجُلُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اعْذُرْنِي فِي أَصْحَابِكَ لَا يَظُنُّونَ أَنَّكَ سَخِطْتَ عَلَيَّ بِشَيْءٍ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَذَرَهُ وَأَخْبَرَ أَنَّ الَّذِي كَانَ مِنْهُ إِنَّمَا كَانَ لِخَاتَمِهِ الذَّهَبِ

Wedi dweud wrthym [meddai Harun bin Ma'ruf]; wedi dweud wrthym [meddai Ibn Wahb]; wedi dweud wrthyf ['Amru Ibnul Harits] o [Bakr bin Sawadah] fod [Abu An Najib] cyn-was Abdullah bin Sa'd wedi dweud wrtho, i [Abu Sa'id Al Khudri] ddweud wrtho; bod dyn yn cyrraedd o Najran i gwrdd â Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam, roedd ganddo fodrwy aur yn ei law, Rasulullah shallallahu' alaihi wasallam troi i ffwrdd oddi wrtho ac nid oedd yn gofyn unrhyw beth iddo, yna aeth adref at ei wraig a dweud wrthi am y peth, yna dywedodd ei gwraig; 'Yn wir mae rhywbeth o'i le gyda chi, ewch yn ôl at y Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam,' felly dychwelodd ato wrth roi i lawr y fodrwy a gwisg yr oedd yn gwisgo, pan ofynnodd am ganiatâd rhoddodd iddo ganiatâd, yna dywedodd helo i Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ac atebodd; gofynai; 'O Negesydd Allah, cyn i mi gyrraedd troaist ti oddi wrthyf?' Yna dywedodd alaihi wasallam y Proffwyd sallallaahu: 'Daethost ataf tra yn dy law yr oedd embers o dân uffern'. Meddai; 'O Negesydd Allah, yna dwi'n dod yn dod â llawer o embers', pan ddaeth yn dod â llawer o emwaith o Bahrain, y Negesydd o Allah sallallaahu 'alaihi wasallam Dywedodd: 'Yn wir, nid yw'r hyn yr ydych yn dod yn ychwanegu unrhyw beth i ni, ac eithrio fel y creigiau yr anialwch, ond dim ond y gemwaith y byd'. Felly y dyn a ddywedodd; dywedais; 'O Negesydd Allah, eglurwch i'ch ffrindiau fel nad ydyn nhw'n meddwl eich bod chi'n ddig gyda mi am ryw reswm'. Yna cododd alaihi wasallam Rasulullah shallallahu ar ei draed a rhoi esgus iddo, a dweud mai'r unig beth a'i gwnaeth yn ddig oedd oherwydd ei fod yn gwisgo modrwy aur.'