Imam Ahmad : 10686

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ بَكْرِ بْنِ سَوَادَةَ أَنَّ أَبَا النَّجِيبِ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّ رَجُلًا قَدِمَ مِنْ نَجْرَانَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ خَاتَمُ ذَهَبٍ فَأَعْرَضَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَسْأَلْهُ عَنْ شَيْءٍ فَرَجَعَ الرَّجُلُ إِلَى امْرَأَتِهِ فَحَدَّثَهَا فَقَالَتْ إِنَّ لَكَ لَشَأْنًا فَارْجِعْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَأَلْقَى خَاتَمَهُ وَجُبَّةً كَانَتْ عَلَيْهِ فَلَمَّا اسْتَأْذَنَ أُذِنَ لَهُ وَسَلَّمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْرَضْتَ عَنِّي قَبْلُ حِينَ جِئْتُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكَ جِئْتَنِي وَفِي يَدِكَ جَمْرَةٌ مِنْ نَارٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدْ جِئْتُ إِذًا بِجَمْرٍ كَثِيرٍ وَكَانَ قَدْ قَدِمَ بِحُلِيٍّ مِنْ الْبَحْرَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مَا جِئْتَ بِهِ غَيْرُ مُغْنٍ عَنَّا شَيْئًا إِلَّا مَا أَغْنَتْ حِجَارَةُ الْحَرَّةِ وَلَكِنَّهُ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقَالَ الرَّجُلُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اعْذُرْنِي فِي أَصْحَابِكَ لَا يَظُنُّونَ أَنَّكَ سَخِطْتَ عَلَيَّ بِشَيْءٍ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَذَرَهُ وَأَخْبَرَ أَنَّ الَّذِي كَانَ مِنْهُ إِنَّمَا كَانَ لِخَاتَمِهِ الذَّهَبِ

Sa faamatala mai ia i matou [Harun bin Ma'ruf] faapea; sa faamatala mai ia i matou [Ibn Wahb] faapea; sa faamatala mai ia te a'u [Amru Ibnul Harith] mai ia [Bakr bin Sawadah] sa ta'u atu ia te ia e [Abu An Najib] le sa avea muamua ma pologa a Abdullah bin Sa'd; sa ta'u atu ia te ia e [Abu Sa'id Al Khudri]; sa sau se tagata mai Najran i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ma se mama auro i lona lima, ona liliu ese lea o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) mai ia te ia ma e lei fesili atu ia te ia se mea, o lea na ia toe foi atu ai i lana ava ma ta'u atu ia te ia e uiga i ai, ona fai atu lea o lana ava; 'E moni, o loo i ai se mataupu ia te oe, toe foi atu i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah)' o lea na ia toe foi atu ai ia te ia a o tuu i lalo lana mama ma le ofu talaloa sa ia ofuina, ina ua ia talosaga atu mo se faatagaga sa ia tuuina atu ia te ia le faatagaga, ona ia faafeiloai atu lea i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ma sa ia tali atu ia te ia; sa fesili atu o ia; ‘Le Avefeau a Allah, na e liliu ese ea mai ia te a’u a’o le’i ou sau?’ o lea na fai atu ai le Avefeau a Allah (filemu ma fa’amanuiaga a Allah ia te ia); ‘Na e sau ia te a’u a’o ia te oe malala ola mai le afi o seoli i lou lima’. Na ia fai atu; ‘Le Avefeau a Allah, ona ou sau lea ma le tele o malala ola’, ina ua sau o ia ma le tele o teuteuga mai Bahrain, na fetalai atu ai Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam; ‘E moni, o le mea na e aumaia e le fa’aopoopoina ai se mea ia i matou, vagana ai ma’a o le toafa, ae na o se teuteuga o le lalolagi’. Ona fai atu lea o le tamaloa; Na ou fai atu; ‘Le Avefeau a Allah, ia e fa’amatala atu i au soa ina ia latou le manatu o lo’o e ita ia te a’u ona o se mea’. Ona tu lea o Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e fa’atoese ia te ia, ma ta’u atu ia te ia o le mea na mafua ai ona ita o ia ona o lo’o ia ofuina se mama auro.