Imam Ahmad : 10686
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ بَكْرِ بْنِ سَوَادَةَ أَنَّ أَبَا النَّجِيبِ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّ رَجُلًا قَدِمَ مِنْ نَجْرَانَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ خَاتَمُ ذَهَبٍ فَأَعْرَضَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَسْأَلْهُ عَنْ شَيْءٍ فَرَجَعَ الرَّجُلُ إِلَى امْرَأَتِهِ فَحَدَّثَهَا فَقَالَتْ إِنَّ لَكَ لَشَأْنًا فَارْجِعْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَأَلْقَى خَاتَمَهُ وَجُبَّةً كَانَتْ عَلَيْهِ فَلَمَّا اسْتَأْذَنَ أُذِنَ لَهُ وَسَلَّمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْرَضْتَ عَنِّي قَبْلُ حِينَ جِئْتُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكَ جِئْتَنِي وَفِي يَدِكَ جَمْرَةٌ مِنْ نَارٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدْ جِئْتُ إِذًا بِجَمْرٍ كَثِيرٍ وَكَانَ قَدْ قَدِمَ بِحُلِيٍّ مِنْ الْبَحْرَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مَا جِئْتَ بِهِ غَيْرُ مُغْنٍ عَنَّا شَيْئًا إِلَّا مَا أَغْنَتْ حِجَارَةُ الْحَرَّةِ وَلَكِنَّهُ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقَالَ الرَّجُلُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اعْذُرْنِي فِي أَصْحَابِكَ لَا يَظُنُّونَ أَنَّكَ سَخِطْتَ عَلَيَّ بِشَيْءٍ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَذَرَهُ وَأَخْبَرَ أَنَّ الَّذِي كَانَ مِنْهُ إِنَّمَا كَانَ لِخَاتَمِهِ الذَّهَبِ
A erenikich [Harun bin Ma’ruf] a apasa; a fen erenikich [Ibn Wahb] a apasa; a ereniei [‘Amru Ibnul Harits] seni [Bakr bin Sawadah] pwe [Abu An Najib] Apdullah bin Sa’d we chon angang me lom a ereni i, pwe [Abu Sa’id Al Khudri] a ereni i; pwe emon mwan a war seni Najran pwe epwe churi Rasulullah, a wor efoch ring seni kolt lon poun, Rasulullah a kul seni i me ese eisini och mettoch, iwe, a liwiniti imwan we ren puluwan we me a ereni usun, iwe, puluwan we a apasa; ‘Enlet mi wor och mettoch mi ngaw ngonuk, kopwe liwiniti ewe chon kuno seni Kot,’ iwe, a liwiniti i atun a isetiu ewe ring me ewe uf a ufouf, lupwen a tingor mumuta a ngeni mumuta, iwe, a apasa kapong ngeni ewe chon kuno seni Kot me a polueni; a eisini; ‘O chon kuno seni Allah, me mwen ai upwe feito ka fen kul seniei?’ a apasa. Iwe, ewe Soufos a apasa: ‘Ka feito rei atun lon poum a wor ekkei seni ewe ekkein hell’. A apasa; ‘O chon kuno seni Kot, iwe, ua feito uwei chommong ekkei’, nupwen a feito uwei chommong pisekin ling seni Bahrain, ewe chon kuno seni Kot sallallaahu ‘alaihi wasallam a apasa: ‘Enlet, met ka uwei ese apacha och mettoch ngenikem, tiwenon chok usun ekkewe fau non ewe fonu pon, nge ina chok ewe pisekin fonufan’. Iei mine ewe mwan a apasa; Ua apasa; ‘O chon kuno seni Allah, awewei ngeni chienom kewe pwe resap ekieki pwe ka song ngeniei ren och popun’. Iwe, Rasulullah a ütä o ngeni eu popun, a apasa pwe mine a efisi an song, ina chök pokiten a üföüf efoch ring seni kolt.