Rasulullah Shallallahu 'alaihi wasallam tidak pernah meninggalkan dua rakaat setelah ashar
Imam Bukhari : 555حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ أَيْمَنَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ عَائِشَةَ قَالَتْوَالَّذِي ذَهَبَ بِهِ مَا تَرَكَهُمَا حَتَّى لَقِيَ اللَّهَ وَمَا لَقِيَ اللَّهَ تَعَالَى حَتَّى ثَقُلَ عَنْ الصَّلَاةِ وَكَانَ يُصَلِّي كَثِيرًا مِنْ صَلَاتِهِ قَاعِدًا تَعْنِي الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّيهِمَا وَلَا يُصَلِّيهِمَا فِي الْمَسْجِدِ مَخَافَةَ أَنْ يُثَقِّلَ عَلَى أُمَّتِهِ وَكَانَ يُحِبُّ مَا يُخَفِّفُ عَنْهُمْ
Esan digutenez [Abu Nu'aimek] esan zuen, esan digutenez ['Abdul Wahid bin Aimanek] esan zuen, esan didatenez [nire aitak] entzun zuela ['Aisyahk] esaten: 'Heriotza eman zionarentzat, ez zituen inoiz utzi Ala ezagutu arte, eta ez zuen Ala ezagutu otoitz egitea zaila bihurtu zen arte -zaharra-. Askotan eserita otoitz egiten zuen, hain zuzen ere, bi rak'ah 'Asr ondoren. Hala ere, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak ez zuen meskitan egiten, bere herriarentzat zama izango zelakoan zegoelako, arintzea nahiago zuelako'.