Imam Ahmad : 9463

حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ وَيَزِيدُ قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لَمْ يَدَعْ قَوْلَ الزُّورِ وَالْعَمَلَ بِهِ وَالْجَهْلَ فَلَيْسَ لِلَّهِ حَاجَةٌ أَنْ يَدَعَ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ

Dywedwyd wrthym [Hajjaj] ac [Yasid] hwy a ddywedasant; wedi adrodd i ni [Ibn Abi Dzi`b] o [Sa'id Al Maqburi] o [ei dad] o [Abu Hurairah] o'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam, dywedodd: 'Pwy bynnag nad yw'n cefnu ar eiriau budr a hyd yn oed yn eu gwneud, ac sy'n hoffi achosi niwed, yna nid oes angen Allah i roi'r gorau i fwyta ac yfed'.