Imam Ahmad : 9444

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَمَا أَنَا عَلَى بِئْرٍ أَسْقِي فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَنَزَعَ ذَنُوبًا أَوْ ذَنُوبَيْنِ وَفِيهِمَا ضَعْفٌ وَاللَّهُ يَغْفِرُ لَهُ ثُمَّ جَاءَ عُمَرُ رَحِمَهُ اللَّهُ فَنَزَعَ حَتَّى اسْتَحَالَتْ فِي يَدِهِ غَرْبًا وَضَرَبَ النَّاسُ بِعَطَنٍ فَلَمْ أَرَ عَبْقَرِيًّا يَفْرِي فَرْيَهُ

Dal i fynd trwy'r un llwybr trawsyrru â'r hadith blaenorol o [Abu Hurairah]; Dywedodd alaihi wasallam Rasulullah shallallahu: 'Pan oeddwn i wrth y ffynnon yn tynnu dŵr, daeth Abu Bakr a thynnu un neu ddau o fwcedi, ond roedd yn wan, bydded i Allah faddau iddo. Yna daeth Umar — bydded i Allah drugarhau wrtho — tra yn tynu yn ystwyth a deheuig nes cael llawer o ddwfr, yna llawer o bobl yn defnyddio y dwfr, ac ni welais neb erioed yn tynu yn fwy deheuig a gwell na'r hyn a wnaeth Umar.