Imam Bukhari : 5945

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَمْرَو بْنَ عَوْفٍوَهُوَ حَلِيفٌ لِبَنِي عَامِرِ بْنِ لُؤَيٍّ كَانَ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ إِلَى الْبَحْرَيْنِ يَأْتِي بِجِزْيَتِهَا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ صَالَحَ أَهْلَ الْبَحْرَيْنِ وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ الْعَلَاءَ بْنَ الْحَضْرَمِيِّ فَقَدِمَ أَبُو عُبَيْدَةَ بِمَالٍ مِنْ الْبَحْرَيْنِ فَسَمِعَتْ الْأَنْصَارُ بِقُدُومِهِ فَوَافَتْهُ صَلَاةَ الصُّبْحِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا انْصَرَفَ تَعَرَّضُوا لَهُ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ رَآهُمْ وَقَالَ أَظُنُّكُمْ سَمِعْتُمْ بِقُدُومِ أَبِي عُبَيْدَةَ وَأَنَّهُ جَاءَ بِشَيْءٍ قَالُوا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَأَبْشِرُوا وَأَمِّلُوا مَا يَسُرُّكُمْ فَوَاللَّهِ مَا الْفَقْرَ أَخْشَى عَلَيْكُمْ وَلَكِنْ أَخْشَى عَلَيْكُمْ أَنْ تُبْسَطَ عَلَيْكُمْ الدُّنْيَا كَمَا بُسِطَتْ عَلَى مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ فَتَنَافَسُوهَا كَمَا تَنَافَسُوهَا وَتُلْهِيَكُمْ كَمَا أَلْهَتْهُمْ

আমাক [ইছমাইল বিন আব্দুল্লাহক] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল; মোক [ইছমাইল বিন ইব্ৰাহিম বিন উকবাহ] [মুছা বিন উকবাহ]ৰ পৰা কৈছে, [ইবনে শ্বিহাবে] কৈছে; মোক [উৰৱাহ বিন আজ জুবাইৰ] কৈছিল যে [আল মিছোৱাৰ বিন মাখ্ৰামাহে] তেওঁক জনাইছিল যে [আমৰু বিন আউফ] - বানি আমৰু বিন লুআইৰ মিত্ৰ আৰু যিয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ সৈতে বদৰ যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল - তেওঁক জনাইছিল যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে আবু উবাইদা বিন আলক পঠিয়াইছে জাৰাহ বাহৰেইনলৈ নিজৰ জিজিয়া সংগ্ৰহ কৰিবলৈ। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে বাহৰেইনৰ জনসাধাৰণৰ সৈতে শান্তি চুক্তি কৰিলে, তেওঁ আল আলা` বিন আল হাদলৰামিক তেওঁলোকৰ নেতা হিচাপে নিযুক্তি দিলে। তাৰ পিছত আবু উবাইদাই বাহৰেইনৰ পৰা ধন লৈ আহিল, আনছাৰে আবু উবাইদাহৰ আগমনৰ কথা শুনিলে, তাৰ পিছত তেওঁলোকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ লগত ৰাতিপুৱাৰ নামাজ পঢ়িলে, তেওঁ যোৱা নামাজৰ পিছত, কিন্তু তেওঁলোকে তেওঁক বাধা দিলে, তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছালামে তেওঁলোকক দেখি হাঁহিলে, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘মই ভাবো আপুনি শুনিছে যে আবু 'উবাইদাহ কিবা এটা আনি আহিছিল'। তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, ‘হয়, হে আল্লাহৰ ৰাছুল’। তেওঁ ক’লে, ‘সুখী হওক আৰু এনেকুৱা কিবা এটাৰ আশা কৰক যিয়ে আপোনালোকৰ বাবে কামবোৰ সহজ কৰি তুলিব, আল্লাহৰ কচম মই আপোনাৰ বাবে ভয় কৰা দৰিদ্ৰতা নহয়, কিন্তু মই ভয় কৰো যে আপোনাৰ আগৰ মানুহৰ বাবে যিদৰে পৃথিৱীখন মুকলি কৰা হৈছিল, তেনেকৈয়ে আপোনালোকৰ বাবেও পৃথিৱীখন মুকলি হ’ব, তাৰ পিছত তেওঁলোকে প্ৰতিযোগিতাৰ দৰেই ইয়াক লাভ কৰিবলৈ প্ৰতিযোগিতা কৰিব, তাৰ পিছত পৃথিৱীয়ে আপোনাক ধ্বংস কৰি পেলাব যেনেকৈ তেওঁলোকে ধ্বংস হৈ গ’ল’।