इमाम अहमद : 9410

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ مَوْلَى الْأَسْوَدِ بْنِ سُفْيَانَ عَنِ ابْنِ ثَوْبَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ فَلَمَّا كَبَّرَ انْصَرَفَ وَأَوْمَأَ إِلَيْهِمْ أَيْ كَمَا أَنْتُمْ ثُمَّ خَرَجَ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ جَاءَ وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ فَصَلَّى بِهِمْ فَلَمَّا صَلَّى قَالَ إِنِّي كُنْتُ جُنُبًا فَنَسِيتُ أَنْ أَغْتَسِلَ

आम्हाला [वकी'] यांनी सांगितले; [उबैदुल्ला इब्न अब्दुर्रहमान इब्न मउहाब] यांनी त्यांच्या काका [उबैदुल्ला इब्न अब्दुल्ला इब्न व्हहब] यांच्याकडून [अबू हुरैरा] यांच्याकडून आम्हाला सांगितले, ज्यांनी म्हटले;अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: "कोणताही मुसलमान अल्लाह, सर्वशक्तिमान आणि उंच, यांच्याकडे काही मागण्यासाठी आपले चेहरा उंचावत नाही, जोपर्यंत तो त्याला ते देत नाही, मग ते ताबडतोब असो किंवा त्याच्यासाठी पुढील तरतूद म्हणून." "खरोखर, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) प्रार्थना करण्यासाठी बाहेर गेले; आणि त्यांनी तकरार (अल्लाहु अकबर) म्हटल्यानंतर, त्यांनी त्यांना इशारा करत पाऊल पुढे टाकले (म्हणजे: जिथे आहात तिथेच राहा), मग तो बाहेर आला आणि वुजू केला, त्यानंतर तो मशिदीत परत आला तेव्हा त्याचे डोके ओले थेंबत होते, आणि मग त्याने आपल्या साथीदारांसोबत नमाज अदा केली; नमाज संपल्यावर त्याने सांगितले: 'खरे म्हणजे, मी अशुद्ध अवस्थेत होतो, आणि मला वुजू करायचे विसरले होते.'