Imam Bukhari : 552

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ قَالَ سَمِعْتُ حُمْرَانَ بْنَ أَبَانَ يُحَدِّثُ عَنْ مُعَاوِيَةَ قَالَإِنَّكُمْ لَتُصَلُّونَ صَلَاةً لَقَدْ صَحِبْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا رَأَيْنَاهُ يُصَلِّيهَا وَلَقَدْ نَهَى عَنْهُمَا يَعْنِي الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ

আমাক কোৱা হৈছে [মুহাম্মদ বিন আবানে] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [গুন্দৰে] ক’লে, আমাক [ছ্যু’বাহক] কোৱা হৈছে [আবু আত তিয়াহ]ৰ পৰা ক’লে, মই শুনিছো [হুমৰাণ বিন আবানে] [মু’আৱিয়া]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, ‘সঁচাকৈয়ে তোমালোকে এটা নামাজ কৰিলে -যিটো হাৰাম-। আমি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ লগত গৈছিলো, আৰু আমি কেতিয়াও তেওঁক ইয়াক সম্পন্ন কৰা দেখা নাছিলো। তেওঁ দুয়োটাকে নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰিছে, অৰ্থাৎ ‘আছৰ’ নামাজৰ পিছত ৰাক‘আত দুটা।