इमाम अहमद : 9362

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنِي عُثْمَانُ بْنُ وَاقِدٍ يَعْنِي الْعُمَرِيَّ عَنْ كِدَامِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ أَبِي كِبَاشٍ قَالَ جَلَبْتُ غَنَمًا جُذْعَانًا إِلَى الْمَدِينَةِ فَكَسَدَتْ عَلَيَّ فَلَقِيتُ أَبَا هُرَيْرَةَ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ نِعْمَ أَوْ نِعْمَتِ الْأُضْحِيَّةُ الْجَذَعُ مِنْ الضَّأْنِ فَانْتَهَبَهَا النَّاسُ

आम्हाला [वकी'] यांनी सांगितले की: [उत्मान बिन वाक़िद] – म्हणजे अल-उमरी – यांनी मला [किदाम बिन अब्दुर्रहमान अस-सुलामी] यांच्याकडून [अबी किबाश] यांच्याकडून सांगितले की: "मी मदीनामध्ये काही तरुण मेंढ्या आणल्या, पण त्या विकल्या गेल्या नाहीत, म्हणून मी [अबू हुरैरा] यांच्याकडे गेलो आणि त्यांना विचारले, आणि त्यांनी उत्तर दिले; 'मी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना म्हणताना ऐकले: "सर्वोत्तम बलिदान म्हणजे एक तरुण मादी बकरी," म्हणून लोकांनी अशा बकऱ्या शोधायला सुरुवात केली.'