Imam Ahmad : 9362
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنِي عُثْمَانُ بْنُ وَاقِدٍ يَعْنِي الْعُمَرِيَّ عَنْ كِدَامِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ أَبِي كِبَاشٍ قَالَ جَلَبْتُ غَنَمًا جُذْعَانًا إِلَى الْمَدِينَةِ فَكَسَدَتْ عَلَيَّ فَلَقِيتُ أَبَا هُرَيْرَةَ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ نِعْمَ أَوْ نِعْمَتِ الْأُضْحِيَّةُ الْجَذَعُ مِنْ الضَّأْنِ فَانْتَهَبَهَا النَّاسُ
Esan digu [Waki'] esan; esan dit [Uthman bin Waqid] - hots, Al Umari - [Kidam bin Abdurrahman As Sulami]tik [Abi Kibasy]-tik; 'Jadza'ah ahuntz batzuk ekarri nituen Medinara, baina ahuntzak ez ziren saltzen, beraz [Abu Huraira]gana joan nintzen eta galdetu zidan, erantzun zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam' esaten entzun nuen: 'Sakrifiziorik onena jadza`ah ahuntza da', beraz, jendeak ahuntz hauen bila ibili zen.