Rasulullah tidak diizinkan memohonkan ampun untuk ibunya, tetapi diizinkan menziarahi kuburnya

इमाम अहमद : 9311

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّنَافِسِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ زَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْرَ أُمِّهِ فَبَكَى وَبَكَى مَنْ حَوْلَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَأْذَنْتُ رَبِّي فِي أَنْ أَسْتَغْفِرَ لَهَا فَلَمْ يُؤْذَنْ لِي وَاسْتَأْذَنْتُهُ فِي أَنْ أَزُورَ قَبْرَهَا فَأَذِنَ لِي فَزُورُوا الْقُبُورَ فَإِنَّهَا تُذَكِّرُ الْمَوْتَ

हे आम्हाला [मुहम्मद बिन उबैद अथ-थानफीसी] यांनी सांगितले, त्यांनी सांगितले: हे आम्हाला [याझीद बिन कैसान] यांनी [अबू हज़ीम] यांच्याकडून, [अबू हुरैरा] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्यांच्या आईच्या कबरीला भेट दिली, आणि ते रडले, आणि त्यांच्या आजूबाजूचे लोकही रडले. त्यानंतर अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "मी माझ्या प्रभूंकडे तिच्यासाठी क्षमा मागितली, पण त्यांनी ती मला दिली नाही, मग मी तिला भेटण्याची परवानगी मागितली आणि त्याने मला परवानगी दिली, म्हणून समाधींना भेट द्या, कारण ते मृत्यूची आठवण करून देतात."