Al Hafizh

Imam Ahmad : 9091

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأُمَوِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرِ بْنِ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ فِرَاشَهُ فَلْيَنْزِعْ دَاخِلَةَ إِزَارِهِ ثُمَّ لِيَنْفُضْ بِهَا فِرَاشَهُ فَإِنَّهُ لَا يَدْرِي مَا حَدَثَ عَلَيْهِ بَعْدَهُ ثُمَّ لِيَضْطَجِعْ عَلَى جَنْبِهِ الْأَيْمَنِ ثُمَّ لِيَقُلْ بِاسْمِكَ رَبِّي وَضَعْتُ جَنْبِي وَبِكَ أَرْفَعُهُ إِنْ أَمْسَكْتَ نَفْسِي فَارْحَمْهَا وَإِنْ أَرْسَلْتَهَا فَاحْفَظْهَا بِمَا حَفِظْتَ بِهِ عِبَادَكَ الصَّالِحِينَ

Беҙгә [Яхъя бин Сәғит Әл-Үмәви] әйтелгән; беҙгә [Өбәйҙуллаһ бин Ғүмәр бин Хәфш бин Әшим] [Сәғит бин Әби Сәғиттән] [атаһы] [Әбү Һүрәйрә]ҙән әйтте; Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм былай тигән: «Әгәр ҙә һеҙҙең берегеҙ йоҡларға теләһә, кейемен сисһен, шунан һуң уның менән йоҡлаған урынын – матрасты – һелкетеп сығарһын, сөнки үлгәндән һуң нимә буласағын белмәй, шунан һуң уң ҡабырғаһына ятып, БИСБИӘБИӘБӘҘӘ РӘБИКӘ доғаһын уҡыһын. ӘМСӘКТӘ НӘФСИЙ ФӘРХӘМҺӘ ВӘ АРСАЛТАХА ФӘХФАЖХА БИМА ХАФИЖТА БИҺИ ҒИБАӘДӘКӘ АШ ШӘЛИХИИН -Һинең исемең менән, йә Раббым, яғымды һалам. Һәм Һинең исемең менән мин унан уянам. Әгәр ҙә Һин минең рухымды -үлемесле- тыйһаң, уға мәрхәмәт бир. Әгәр ҙә һин уны ебәрһәң, Үҙеңдең тәҡүә ҡолдарыңды ҡараған кеүек, уны ла ҡара.