Keutamaan ummul Qur'an: tidak diturunkan semisalnya baik dalam taurot, injil, zabur dan tidak juga dalam al furqan, dia adalah as sab'ul matsani

Imam Ahmad : 8977

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ وَهُوَ يُصَلِّي فَقَالَ يَا أُبَيُّ فَالْتَفَتَ فَلَمْ يُجِبْهُ ثُمَّ صَلَّى أُبَيٌّ فَخَفَّفَ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَعَلَيْكَ قَالَ مَا مَنَعَكَ أَيْ أُبَيُّ إِذْ دَعَوْتُكَ أَنْ تُجِيبَنِي قَالَ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ كُنْتُ فِي الصَّلَاةِ قَالَ أَفَلَسْتَ تَجِدُ فِيمَا أَوْحَى اللَّهُ إِلَيَّ أَنْ { اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ } قَالَ قَالَ بَلَى أَيْ رَسُولَ اللَّهِ لَا أَعُودُ قَالَ أَتُحِبُّ أَنْ أُعَلِّمَكَ سُورَةً لَمْ تَنْزِلْ فِي التَّوْرَاةِ وَلَا فِي الزَّبُورِ وَلَا فِي الْإِنْجِيلِ وَلَا فِي الْفُرْقَانِ مِثْلُهَا قَالَ قُلْتُ نَعَمْ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ لَا تَخْرُجَ مِنْ هَذَا الْبَابِ حَتَّى تَعْلَمَهَا قَالَ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِي يُحَدِّثُنِي وَأَنَا أَتَبَطَّأُ مَخَافَةَ أَنْ يَبْلُغَ قَبْلَ أَنْ يَقْضِيَ الْحَدِيثَ فَلَمَّا أَنْ دَنَوْنَا مِنْ الْبَابِ قُلْتُ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ مَا السُّورَةُ الَّتِي وَعَدْتَنِي قَالَ فَكَيْفَ تَقْرَأُ فِي الصَّلَاةِ قَالَ فَقَرَأْتُ عَلَيْهِ أُمَّ الْقُرْآنِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِي التَّوْرَاةِ وَلَا فِي الْإِنْجِيلِ وَلَا فِي الزَّبُورِ وَلَا فِي الْفُرْقَانِ مِثْلَهَا وَإِنَّهَا لَلسَّبْعُ مِنْ الْمَثَانِي

Беҙгә [Аффан] әйтте [Ғабдуррахман бин Ибраһим] әйтте; беҙгә [Әл-Ғәлә бин Абдуррахман] [атаһынан] [Әбү Һүрәйрәнән] һөйләне, тине; Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһис-сәләм Өбәй бин Кәғб намаҙ уҡығанда осраған, шуға күрә ул саҡырған; — Эй, Өбәй, — тип яуап бирмәһә лә, Өбәй шунда уҡ тиҙ генә доға ҡылды, шул уҡ ваҡытта Аллаһ Рәсүлене ҡаршы алырға ашыҡты, шунан әйтте; «Әссәләм Ғәләйкә Йә Рәсүлуллаһ, — тип яуап бирҙе Рәсүлуллаһ, — «Ва Ғәләйкә - ғәләйһис-сәләм-», — тип яуап бирҙе, шунан һуң: «Эй, Өбәй, мин өндәшкәндә миңә яуап бирергә һиңә нимә ҡамасаулай?» Убай әйтте; «Эй, Аллаһ илсеһе, ысынлап та, мин намаҙҙа инем», — тине ул: «Һеҙгә Аллаһ Тәғәлә миңә индергән вәхи килмәнеме: «Эй, иман килтергәндәр, Рәсүл һеҙҙе йәшәү биргән нәмәгә саҡырғас, Аллаһтың саҡырыуын һәм Рәсүлдең саҡырыуын үтәгеҙ», — тине Өбәй; «Эйе, эй, Аллаһ Рәсүле, мин уны ҡабатламайым», — тигән ул: «Әгәр ҙә мин һиңә Аллаһы Тәғәлә индермәгән хәрефте, мәҫәлән, Тәүратта, Зәбүрҙә, Инжилдә йәки Әл-Фурҡонда -Әл-Ҡөрьәндә-, өйрәтһәм, һин бәхетле булыр инеңме?» Убай әйтте; Мин әйттем; «Эйе, эй, Аллаһ илсеһе». Шулай итеп, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм: «Ысынлап та, һин был ишекте белмәйенсә сыҡмаҫһың тип өмөтләнәм», — тигән Өбәй; Шул саҡ Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм ҡулымдан тотоп һөйләшергә ҡушты, мин атлауымды яйлаттым, сөнки ул һөйләп бөткәнсе ишеккә барып етермен тип ҡурҡтым, шуға күрә ишек янында булғанда әйттем; — Эй, Аллаһ илсеһе, һин миңә вәғәҙә иткән хат ҡайҙа? һуңынан: «Намаҙ уҡығанда нимә уҡыйһығыҙ?» Убай әйтте; «Мин «Әл-Фатиха» сүрәһен уҡыным». Убай әйтте; Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте: «Йәнемдең ҡулында булғанға ант итәм, Аллаһ Тәүратта, Инжилдә йәки Ҡөрьәндә бындай нәмә индермәне, ул «Әс Сабул Мацани» - ете аят, уларҙы ҡабат-ҡабат уҡалар-».