Imam Ahmad : 8947
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْمُهَاجِرِ عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ الْمُحَارِبِيِّ قَالَ كُنَّا قُعُودًا مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ فِي الْمَسْجِدِ فَأَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ فَقَامَ رَجُلٌ فِي الْمَسْجِدِ فَخَرَجَ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَمَّا هَذَا فَقَدْ عَصَى أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Na taʻu mai e [Muhammad bin Ja'far] ia i matou [Shu'bah] mai ia [Ibrahim bin Al Muhajir] mai ia [Abu Ash Sha'tha` Al Muharibi] o lē na fai mai: Sa matou nonofo ma [Abu Hurairah] i le faletapuai, na valaau mai se mu'adhdhin i le adhan, ona tulai lea o se tamaloa i le faletapuai ma sau i fafo, ona fai mai lea o Abu Hurairah: 'Ua le usiusitai lenei tamaloa ia Abul Qasim Shallallahu Alaihi Wasallam'.