Doa Nabi yang disimpan untuk Syafaat umat

Imam Ahmad : 8935

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ دَعَا بِهَا فِي أُمَّتِهِ فَيُسْتَجَابُ لَهُ وَإِنِّي أُرِيدُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ أَنْ أُؤَخِّرَ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ

Esan digu [Muhammad bin Ja'far] esan du; esan digu [Syu'bah] [Muhammad bin Ziyad] esan zuen; [Abu Hurairah] entzun nuen Allah sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'Profeta bakoitzak bere herriaren alde otoitz egiteko erabiltzen den otoitz bat du, eta gero erantzuna izango da, eta benetan nire otoitza amaitu nahi dut nire herriaren intercessor gisa Epaiketaren Egunean, Ala baimentzen badu'.