Imam Ahmad : 8860

حَدَّثَنَا عَتَّابٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ نَوْفَلٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ رَافِعٍ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ نَهَى عَنْ الرَّمِيَّةِ أَنْ تُرْمَى الدَّابَّةُ ثُمَّ تُؤْكَلَ وَلَكِنْ تُذْبَحُ ثُمَّ لْيَرْمُوا إِنْ شَاءُوا

Ti tene na e [‘Attab] ti tene na e [Abdullah] ti tene na e [Ibn Lahi’ah] ti tene na mbi [Muhammad bin Abdurrahman bin Naufal] so [Abdullah bin Rafi’] ti tene na lo so alondo na [Abu Hurairah] so alondo na Rasulullah na Rasulullah so lo yeke na ni. ti te ala, me a lingbi a fâ ala kozoni na pekoni a bi ni tongana ala ye’.