Imam Ahmad : 8633

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَنْبَأَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ جُرَيْجٌ كَانَ يَتَعَبَّدُ فِي صَوْمَعَتِهِ فَأَتَتْهُ أُمُّهُ ذَاتَ يَوْمٍ فَنَادَتْهُ فَقَالَتْ أَيْ جُرَيْجُ أَيْ بُنَيَّ أَشْرِفْ عَلَيَّ أُكَلِّمْكَ أَنَا أُمُّكَ أَشْرِفْ عَلَيَّ قَالَ أَيْ رَبِّ صَلَاتِي وَأُمِّي فَأَقْبَلَ عَلَى صَلَاتِهِ ثُمَّ عَادَتْ فَنَادَتْهُ مِرَارًا فَقَالَتْ أَيْ جُرَيْجُ أَيْ بُنَيَّ أَشْرِفْ عَلَيَّ فَقَالَ أَيْ رَبِّ صَلَاتِي وَأُمِّي فَأَقْبَلَ عَلَى صَلَاتِهِ فَقَالَتْ اللَّهُمَّ لَا تُمِتْهُ حَتَّى تُرِيَهُ الْمُومِسَةَ وَكَانَتْ رَاعِيَةً تَرْعَى غَنَمًا لِأَهْلِهَا ثُمَّ تَأْوِي إِلَى ظِلِّ صَوْمَعَتِهِ فَأَصَابَتْ فَاحِشَةً فَأُخِذَتْ فَحَمَلَتْ وَكَانَ مَنْ زَنَى مِنْهُمْ قُتِلَ قَالُوا مِمَّنْ قَالَتْ مِنْ جُرَيْجٍ صَاحِبِ الصَّوْمَعَةِ فَجَاءُوا بِالْفُؤُوسِ وَالْمُرُورِ فَقَالُوا أَيْ جُرَيْجُ أَيْ مُرَاءٍ ثُمَّ قَالُوا انْزِلْ فَأَبَى وَأَقْبَلَ عَلَى صَلَاتِهِ يُصَلِّي فَأَخَذُوا فِي هَدْمِ صَوْمَعَتِهِ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ نَزَلَ فَجَعَلُوا فِي عُنُقِهِ وَعُنُقِهَا حَبْلًا وَجَعَلُوا يَطُوفُونَ بِهِمَا فِي النَّاسِ فَوَضَعَ أُصْبُعَهُ عَلَى بَطْنِهَا فَقَالَ أَيْ غُلَامُ مَنْ أَبُوكَ قَالَ أَبِي فُلَانٌ رَاعِي الضَّأْنِ فَقَبَّلُوهُ وَقَالُوا إِنْ شِئْتَ بَنَيْنَا لَكَ الصَّوْمَعَةَ مِنْ ذَهَبٍ وَفِضَّةٍ قَالَ أَعِيدُوهَا كَمَا كَانَتْ

Povedal nám ['Affan] nám povedal [Hammad] povedal; hlásil nám [Thabit] z [Abu Rafi'] z [Abu Hurairah] povedal; Rasulullah shallallahu To alaihi wasallam povedal: 'V čase Bani Isra'il tam bol muž menom Juraij, bol to sluha, ktorý usilovne uctieval na svojom mieste uctievania, takže jedného dňa za ním prišla jeho matka, zavolala mu a povedala; ‚Ó, Juraij, syn môj, poď bližšie ku mne, chcem sa s tebou porozprávať, ja som tvoja matka, poď bližšie ku mne,‘ povedal potom Juraij; „Ó, môj Pane, mám pokračovať v modlitbe alebo mám ísť k svojej matke,“ pokračoval Juraij v modlitbe. Potom sa jeho matka k nemu vrátila a opakovane ho volala: „Ó, Juraij, syn môj, pristúp ku mne,“ ale Juraij povedal; „Ó, môj Pane, mám pokračovať v modlitbe alebo mám ísť k svojej matke,“ nakoniec pokračoval v modlitbe, kým matka nepovedala; "Ó, Alah, neopúšťaj ho, kým nebude trpieť ohováraním cudzoložníka." Potom tu bola žena, ktorá pásla kozy svojej rodiny a potom sa uchýlila na pietne miesto Juraij, potom tá žena spáchala ohavný čin, potom bola zatknutá a otehotnela, medzi nimi platil zákon, že každý, kto sa dopustí cudzoložstva, bude zabitý. Tak to bolo povedané žene; „S kým si scudzoložil? ' povedal; „S Juraijom, obyvateľom miesta uctievania,“ ľudia prišli k Juraijovi a priniesli sekery a povrazy, povedali; „Ó, Juraij, muž mnohých slov,“ potom povedali znova; „Poď dole,“ ale Juraij sa zdráhal a stále pokračoval v modlitbe, kým ľudia nezničili jeho miesto uctievania, keď to Juraij videl, zišiel dole, potom mu ľudia zviazali krk a krk ženy, ktorá sa dopustila cudzoložstva a potom ich dvoch predviedli pred davom, potom Juraij položil prst na brucho ženy, ktorá sa dopustila cudzoložstva, a povedal: „Ó zlatko, kto je tvoj otec? “ povedalo dieťa; 'Môj otec bol pastier kôz,' nakoniec ľudia pobozkali Juraija a povedali; „Ak si želáte, obnovíme vaše miesto uctievania zo zlata a striebra,“ ale Juraij odpovedal; „Obnov moje miesto uctievania do stavu, v akom bolo predtým“.