Imam Ahmad : 8593

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو زُبَيْدٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا مَرَّتْ بِهِ جِنَازَةٌ سَأَلَهُمْ عَلَيْهِ دَيْنٌ فَإِنْ قَالُوا نَعَمْ قَالَ تَرَكَ وَفَاءً فَإِنْ قَالُوا نَعَمْ صَلَّى عَلَيْهِ وَإِلَّا قَالَ صَلُّوا عَلَى صَاحِبِكُمْ

مارا گشتگ [سلیمان بن داود] ءَ گشتگ؛ مارا [ابوزبید] ءَ چہ [الاعماسی] ءَ چہ [ابو صالح] ءَ چہ [ابوہریرہ] ءَ گشت ئِے؛ اگاں یک لاشے چہ اودا گوست گڑا رسول اللہ صلی اللہ علیہ وسلم ءَ چہ صحابہ ءَ جُست کُت: 'لاش ءَ ھچ قرض ھست' اگاں آیاں گُشت؛ ’’ہاں‘‘ پدا آئی ءَ پدا جُست کُت: ’’تو تپاکی ءِ زرّ یلہ داتگ اَنت؟‘‘۔ اگاں آ پسّو دات کن اَنت؛ 'ھاں'، پدا آئی ءَ دعا کت ءُ اگاں آیاں نہ ءِ پسو دات گڑا آئی ءَ گُشت: 'وتی سنگتانی واستہ دعا بہ کن'۔