Turunnya QS. Al 'Alaq: 6-19 setelah Abu jahal berniat menginjak leher Nabi saat shalat namun mundur ketakutan melihat parit api dan Malaikat bersayap

Imam Ahmad : 8475

حَدَّثَنَا عَارِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ قَالَ أَبِي حَدَّثَنَا نُعَيْمُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ أَبُو جَهْلٍ هَلْ يُعَفِّرُ مُحَمَّدٌ وَجْهَهُ بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ قَالَ فَقِيلَ نَعَمْ فَقَالَ وَاللَّاتِ وَالْعُزَّى يَمِينًا يَحْلِفُ بِهَا لَئِنْ رَأَيْتُهُ يَفْعَلُ ذَلِكَ لَأَطَأَنَّ عَلَى رَقَبَتِهِ أَوْ لَأُعَفِّرَنَّ وَجْهَهُ فِي التُّرَابِ قَالَ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُصَلِّي زَعَمَ لَيَطَأُ عَلَى رَقَبَتِهِ قَالَ فَمَا فَجَأَهُمْ مِنْهُ إِلَّا وَهُوَ يَنْكُصُ عَلَى عَقِبَيْهِ وَيَتَّقِي بِيَدَيْهِ قَالَ قَالُوا لَهُ مَا لَكَ قَالَ إِنَّ بَيْنِي وَبَيْنَهُ لَخَنْدَقًا مِنْ نَارٍ وَهَؤُلَاءِ أَجْنِحَةٌ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ دَنَا مِنِّي لَخَطَفَتْهُ الْمَلَائِكَةُ عُضْوًا عُضْوًا قَالَ فَأُنْزِلَ لَا أَدْرِي فِي حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ أَوْ شَيْءٍ بَلَغَهُ { إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَى أَنَّ رَآهُ اسْتَغْنَى } { أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَى عَبْدًا إِذَا صَلَّى أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ عَلَى الْهُدَى أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَى أَرَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّى } يَعْنِي أَبَا جَهْلٍ { أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَى كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ } قَالَ يَدْعُو قَوْمَهُ { سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ } قَالَ يَعْنِي الْمَلَائِكَةَ { كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ }

Беҙгә [Әрим] әйтте; беҙгә [Мөтәмир бин Сөләймән] әйткән; [атайым] әйтте; беҙгә [Нуғаим бин Әбү Һинд] [Әбү Хәзимдән] [Әбү Һүрәйрә]ҙән әйтте; Әбү Йәһл әйтте; — Мөхәммәт һинең алдыңда битенә саң һипкәне бармы? Әбү Һөрәйрә әйтте; Шулай итеп, уға әйтелде; — Эйе, минең бар, — тине Әбү Джәһл; — Лата менән Ғүззә менән ант итәм, — тип ант итәләр икеһе лә, — әгәр мин уның шулай эшләгәнен күрһәм, мотлаҡ уның муйынына баҫам йәки битенә туҙан һибәм. Әбү Һөрәйрә әйтте; «Шунан ул намаҙ уҡыған Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмгә килде, уның муйынына баҫып була тип уйланы», — ти Әбү Һөрәйрә; — Ҡулдары менән битен ҡаплап, боролоп, артҡа йүгергән Әбү Йәһлдең ҡылыҡтарынан башҡа уларҙы шаҡ ҡатырған бер нәмә лә булманы, — тигән Әбү Һөрәйрә; — тип һораны унан кешеләр; — Нимә булды һиңә, Әбү Йәһл? — Әбү Йәһл яуап бирҙе; — Ысынлап та, мин үҙем менән уның араһында утлы окоп һәм ҡанатлы ғәскәрҙәр күрҙем, — ти Әбү Һөрәйрә; — Шул саҡта Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм әйтте: «Әгәр ул миңә яҡыныраҡ килһә, фәрештә уны тәненән киҫәк-киҫәк тартып алыр ине», — тине Әрим; «Ниһайәт, бер аят төшкәнсе, -Белмәйем, әле лә Әбү Һөрәйрәнең хәҙисендәме, әллә уға барып еткән нәмәме-: «Бел! Ысынлап та, кеше, ысынлап та, сиктән сыға, Сөнки үҙен етерлек күрә. Тыйған кешеләр тураһында нимә уйлайһығыҙ. Намаҙ уҡығанда хеҙмәтсе. Тыйған кеше хаҡлыҡтан өҫтөн булһа нисек уйлайһығыҙ. Йәки беҙгә Алланан ҡурҡырға ҡушты. Тыйған кеше ялған һөйләп, ситкә боролоп китһә, нимә уйлайһың?» Атап әйткәндә, Әбү Йәһл. Аллаһы Тәғәлә уның бөтә ғәмәлдәрен күреп торғанын белмәйме? Тик бел, әгәр ул туҡтамаһа - шулай эшләп - беҙ уның алғы ҡойроҡтарын мотлаҡ тартып сығарасаҡбыҙ. -атап әйткәндә- ялған һөйләгән һәм буйһонмаған кешенең тажы. Шулай итеп, әйҙә, ул үҙенең төркөмөнә шылтыратһын -уға ярҙам итергә-'. Әбү Һөрәйрә әйтте; — Был үҙ халҡын өндәшергә. Киләсәктә беҙ фәрештәне Забания тип атайбыҙ. Әбү Һөрәйрә әйтте; Атап әйткәндә, Фәрештәләрҙең. Бер ҡасан да, бер ҡасан да уға буйһонма; һәм баш эйеп, яҡынлаш -үҙеңде Хоҙайға-'.