Turunnya QS. Al 'Alaq: 6-19 setelah Abu jahal berniat menginjak leher Nabi saat shalat namun mundur ketakutan melihat parit api dan Malaikat bersayap
इमाम अहमद : 8475
حَدَّثَنَا عَارِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ قَالَ أَبِي حَدَّثَنَا نُعَيْمُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ أَبُو جَهْلٍ هَلْ يُعَفِّرُ مُحَمَّدٌ وَجْهَهُ بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ قَالَ فَقِيلَ نَعَمْ فَقَالَ وَاللَّاتِ وَالْعُزَّى يَمِينًا يَحْلِفُ بِهَا لَئِنْ رَأَيْتُهُ يَفْعَلُ ذَلِكَ لَأَطَأَنَّ عَلَى رَقَبَتِهِ أَوْ لَأُعَفِّرَنَّ وَجْهَهُ فِي التُّرَابِ قَالَ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُصَلِّي زَعَمَ لَيَطَأُ عَلَى رَقَبَتِهِ قَالَ فَمَا فَجَأَهُمْ مِنْهُ إِلَّا وَهُوَ يَنْكُصُ عَلَى عَقِبَيْهِ وَيَتَّقِي بِيَدَيْهِ قَالَ قَالُوا لَهُ مَا لَكَ قَالَ إِنَّ بَيْنِي وَبَيْنَهُ لَخَنْدَقًا مِنْ نَارٍ وَهَؤُلَاءِ أَجْنِحَةٌ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ دَنَا مِنِّي لَخَطَفَتْهُ الْمَلَائِكَةُ عُضْوًا عُضْوًا قَالَ فَأُنْزِلَ لَا أَدْرِي فِي حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ أَوْ شَيْءٍ بَلَغَهُ { إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَى أَنَّ رَآهُ اسْتَغْنَى } { أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَى عَبْدًا إِذَا صَلَّى أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ عَلَى الْهُدَى أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَى أَرَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّى } يَعْنِي أَبَا جَهْلٍ { أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَى كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ } قَالَ يَدْعُو قَوْمَهُ { سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ } قَالَ يَعْنِي الْمَلَائِكَةَ { كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ }
[अरिम] यांनी आम्हाला सांगितले की: [मुअतमिर बिन सुलैमान] यांनी आम्हाला सांगितले की: [माझ्या वडिलांनी] सांगितले: [नुअयम बिन अबू हिंद] यांनी आम्हाला [अबू हज़ीम] यांच्याकडून [अबू हुरैरा] यांच्याकडून सांगितले की: अबू जहल म्हणाला: "मुहम्मदने कधी तुझ्यासमोर आपल्या चेहऱ्यावर धूळ शिंपडली आहे का?" अबू हुरैरा म्हणाले: त्याला विचारले गेले: "होय, त्याने केले आहे," अबू जहल म्हणाला: "लता आणि 'उज़्झा' यांच्या शपथाने – जर मी त्याला तसे करताना पाहिले, तर मी नक्कीच त्याची मान चिरडेल किंवा त्याच्या चेहऱ्यावर धूळ उडवीन." अबू हुरैरा म्हणाले: "मग तो प्रार्थना करत असलेल्या पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याजवळ गेला; त्याला वाटले की तो त्यांची मान चिरडू शकेल," अबू हुरैरा म्हणाले: "त्यांना अबू जहलच्या वर्तनापेक्षा काहीही जास्त आश्चर्य वाटले नाही, जेव्हा तो उलट फिरला आणि मागे वळून पळत गेला, दोन्ही हातांनी आपले चेहरे झाकून, " अबू हुरैरा म्हणाले; "लोक त्याला विचारले; 'अरे अबू जहल, तुला काय झाले?' अबू जहलने उत्तर दिले; 'खरोखरच, मी माझ्या आणि त्याच्या दरम्यान एक आगचा खंदक आणि पंख असलेली फौज पाहिली,'" अबू हुरैरा म्हणाले; "मग अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: 'जर तो माझ्याजवळ आला असता, तर देवदूत त्याचे शरीर तुकडे-तुकडे करून उडवून टाकले असते.' 'अरीम म्हणाला: 'आखेर तो आयत अवतरित झाला—मला माहीत नाही तो अजूनही अबू हुरैरा यांच्या हदीसचा भाग होता की काहीतरी त्यापर्यंत पोहोचले होते—: "जाणून घ्या! खरोखरच, माणूस खरोखरच अतिक्रमण करतो, कारण तो स्वतःला स्वावलंबी समजतो. प्रार्थना करताना एखाद्या सेवकाला रोखणाऱ्याबद्दल तुम्हाला काय वाटते? जर तो रोखणारा सत्यावर असेल, किंवा तो (अल्लाहकडे) धर्मपरायणतेचा आदेश देत असेल, तर? जर तो निषेध करणारा खोटारडा असेल आणि पाठ फिरवतो, तर तुम्हाला काय वाटते?' तो म्हणजे अबू जहल. 'त्याला माहीत नाही का की खरोखरच अल्लाह त्याच्या सर्व कृत्यांना पाहतो? हे जाणून घ्या, खरोखरच जर तो थांबला नाही (असे करण्यापासून), तर आम्ही त्याला डोक्याच्या मुकुटातून पकडू. (तो म्हणजे) खोटारड्या आणि अवज्ञा करणाऱ्याच्या डोक्याचा मुकुट. 'मग तो आपल्या लोकांना (मदतीसाठी) बोलावो.' अबू हुरैरा म्हणाले: 'म्हणजे, आपल्या लोकांना बोलावणे.' 'आम्ही झबानाहचे देवदूत बोलावू.' अबू हुरैरा म्हणाले: 'म्हणजे, देवदूत.' 'अजिबात त्याचे आज्ञापालन करू नका; आणि रुकू करा आणि (तुमच्या प्रभूजवळ) जवळ या.'