Принять ислам, нажмите здесь
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)



Membaca: 'ALLAAHUMMA ANTA RABBII, LA ILAHA ILLA ANTA … - barangsiapa membaca ketika waktu pagi dan sore lalu ia meninggal pada hari itu atau pada malamnya, maka ia akan masuk surga

Imam Bukhari : 5848

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ كَعْبٍ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَيِّدُ الِاسْتِغْفَارِ اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ وَأَبُوءُ لَكَ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ إِذَا قَالَ حِينَ يُمْسِي فَمَاتَ دَخَلَ الْجَنَّةَ أَوْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَإِذَا قَالَ حِينَ يُصْبِحُ فَمَاتَ مِنْ يَوْمِهِ مِثْلَهُ

Безгә [Мусаддад] риваять ителде: [Язид бин Зурай] [Хусейн] [Абдулла бин Бурайда] [Бушайр бин Кәгъб] [Шаддад бин Аус] Пәйгамбәребез (Аллаһның сәламе һәм сәламе булсын) әйтте: 'Кичерүнең иң яхшы ысулы - антла рабби антла раббы: халактани ва ана 'абдука ва ана' ала ахдика ва вадика мастахату а'удзу бика мин шарри маа шана'ту абуу лака бедзанби ва абууу лака биниматика 'алайя фагфирли фа иннаху лаа яггфиру адзу дзуну. Аллаһ, син минем Раббым, Синнән башка илаһ юк. Син мине яраттың, мин синең хезмәтчең. Мин Синең килешүеңне һәм вәгъдәңне көчемнән килгәнчә үтим. Гамәлләремнең явызлыгыннан Сиңа сыенам, гөнаһларымны Сиңа таныйм һәм Синең миңа биргән рәхмәтеңне таныйм, шуңа күрә мине гафу ит. Чөнки Синнән башка беркем дә гөнаһларымны кичерә алмый, һәм мин кылган барлык гамәлләрем өчен гафу сорыйм... Әгәр ул аны кич белән укыса һәм үлсә, җәннәткә керәчәк. Әгәр ул аны иртән укыса һәм көндез үлсә, ул да шул ук җәзаны алачак - җәннәткә керәчәк...

Hadith Corroboration :

Imam Ahmad : 16488, 16508
Imam Bukhari : 5848
Imam Abu Dawud : 4408
Imam Tirmidzi : 3315
Imam Nasa'i : 5427
Imam Ibnu Majah : 3862