Amr bin Luhay, penarik punggung ke neraka karena peribadatan jahiliyah
Imam Ahmad : 8432
حَدَّثَنَا الْخُزَاعِيُّ قَالَ أَخْبَرَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ رَأَيْتُ عَمْرَو بْنَ عَامِرٍ يَجُرُّ قُصْبَهُ فِي النَّارِ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ سَيَّبَ السَّائِبَةَ وَبَحَرَ الْبَحِيرَةَ
A erenikich [Al Khuza’i] a erenikich [Laits bin Sa’d] seni [Yazid bin Al Had] seni [Ibn Shihab] seni [Sa’id Ibnul Musayyab] seni [Abu Hurairah] a apasa; Iwe, üa rongorong än Rasulullah apasa: ‘Üa küna ‘Amru bin ‘Amir a angei seni inisin lon hell, iwe, i ewe a akkomw möngö ewe sa`ibah -eman man epwe asor ngeni ekewe uluulun pwe resap tongeni wawa- o a äeä selingen ewe semiritin sa`ibah-.