Imam Ahmad : 8196
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا خُثَيْمٌ يَعْنِي ابْنَ عِرَاكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فِي رَهْطٍ مِنْ قَوْمِهِ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِخَيْبَرَ وَقَدْ اسْتَخْلَفَ سِبَاعَ بْنَ عُرْفُطَةَ عَلَى الْمَدِينَةِ قَالَ فَانْتَهَيْتُ إِلَيْهِ وَهُوَ يَقْرَأُ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ فِي الرَّكْعَةِ الْأُولَى بْ كهيعص وَفِي الثَّانِيَةِ وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ قَالَ فَقُلْتُ لِنَفْسِي وَيْلٌ لِفُلَانٍ إِذَا اكْتَالَ اكْتَالَ بِالْوَافِي وَإِذَا كَالَ كَالَ بِالنَّاقِصِ قَالَ فَلَمَّا صَلَّى زَوَّدَنَا شَيْئًا حَتَّى أَتَيْنَا خَيْبَرَ وَقَدْ افْتَتَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ قَالَ فَكَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُسْلِمِينَ فَأَشْرَكُونَا فِي سِهَامِهِمْ
Esan digu ['Affan] esan digu [Wuhaib] esan; esan digu [Khutsaim] - hots, Ibn 'Irak - [bere aitatik], [Abu Hurairah] bere herriko talde batekin Medinara etorri zela, sallallahu 'alaihi wasallam profeta Khaibarren zegoen bitartean, eta Siba' bin 'Urfuthah izendatu zuen Medina zaintzeko. Abu Hurairah esan zuen; Beraz, Medinara iritsi nintzenean, goizeko otoitzean irakurri zuen: KAAF HAA YAA 'Ain SHAAD lehen rak'ah-ean, eta bigarren rak'ah-ean irakurri zuen: WAILUL LILMUTHAFFIFIin. Abu Hurairah esan zuen; Beraz, esan nion neure artean: 'Ai niri, ai halakoak, neurtzen edo pisatzen badu bere buruari betetzen du, baina neurtzen edo pisatzen badu beste norbaitek engainatu edo murrizten du'. Abu Hurairah esan zuen; Beraz, otoitz egiten amaitu genuenean, Sibak'ek zerbait eman zigun Khaibarrera iritsi ginen arte, eta sallallaahu 'alaihi wasallam profetak Khaibar konkistatu zuen. Abu Hurairah esan zuen; Sallallaahu Profeta 'alaihi wasallam musulmanekin hitz egin zuen, eta harrapakinen zatian sartu gintuzten'.